Prześladowania chrześcijan – nie bądź obojętny.

Prześladowanie chrześcijan przybiera na sile z każdym rokiem i obejmuje coraz to nowe kraje i obszary. Wierzący w Jezusa są nie tylko dyskryminowani, wyśmiewani czy fałszywie oskarżani, ale również bestialsko torturowani, a nawet brutalnie mordowani. Ludzie, którzy prześladują chrześcijan nie przebierają w środkach, używając w czasie ataków maczet, noży, granatów, broni palnej itp. Nie zwracają przy tym uwagi na płeć, wiek czy stan stan zdrowia, wszyscy, którzy kochają Jezusa w oczach napastników są śmieciami, zdrajcami, niewiernymi, których trzeba się pozbyć. O takich faktach się nie mówi w telewizji i nie pisze się w gazetach. Jeśli już, to są to bardzo sporadyczne i cząstkowe informacje na ten temat.

Kiedy we Francji zabito pracowników ‚Charlie Hebdo’ wszystkie najważniejsze światowe media mówiły o tym, a gazety pisały szczegółowo na temat tego strasznego zdarzenia. Nie dało się tego przeoczyć, bo była to dla mass mediów top story, top news. Później odbyły w wielu krajach manifestacje poparcia dla ofiar i samego wydawnictwa ‚Charlie Hebdo’  z udziałem wielu znanych osobistości i politypów. 

Codziennie giną chrześcijanie, szacuje się, że ponad 100 tys rocznie, mniej więcej co 5 min ginie  człowiek, tylko dlatego, że wyznaje Jezusa Chrystusa jako swego Pana i Boga! Te liczby przerażają, a jednak te same media, informujące tak głośno i często o ataku w Paryżu, milczą na temat zbrodni na chrześcijanach, nie ma też manifestacji poparcia dla prześladowanych i zabijanych chrześcijan na tych samych ulicach z transparentami ‚wszyscy jesteśmy chrześcijanami’. Why? Oni nie rysują szyderczych karykatur proroków, nie naśmiewają się z religijnych wartości innych ludzi, nie szokują swoim podejściem do moralności a mimo to giną i nie wielu staje w ich obronie czy też manifestuje wsparcie dla nich głosząc hasło: ‚wszyscy jesteśmy chrześcijanami’. 

‚Jeżeli Mnie prześladowali, to i was prześladować będą’  Ew.Jana 15:20

Tak, Jezus zapowiedział prześladowania, które spotkają wszystkich, którzy chcą Go szczerze naśladować. To jest tylko wypełnienie Jego słów, nie znaczy to jednak, że mamy zapominać o naszych braciach i siostrach będących w potrzebie. Oni nas potrzebują, nie zapominajmy o nich. Dziś za pewnie cieszysz się wolnością chodzenia do kościoła, czytania Biblii, uczestniczenia we spólnych spotkaniach czy też konferencjach, więc raduj się z tego i dziękuj Panu, ale nie zapominaj o tych, którzy takiej wolności obecnie już nie mają. 

Pan Jezus zapowiedział prześladowania chrześcijan i nie uciekniemy od tego, ale powinniśmy wspierać naszych prześladowanych braci i siostry. Nie tylko czytać o tym, ale też modlić się za nich, pomagać finansowo jeśli tylko mamy taką możliwość, wysyłać listy, kartki z wyrazami wsparcia do tych, którzy są uwięzieni – pamiętajcie o nich. Jeżeli Bóg poruszy twoje serce, to zachęcam abyś poprosił Ducha Świętego aby wskazał ci stronę w internecie czy organizację przez, którą będziesz mógł dołączyć się do pięknego dzieła pomocy prześladowanym chrześcijanom. 

Poniżej ogólny opis sytuacji i raport o prześladowaniu chrześcijan na świecie. Użyj go do modlitwy.

Afganistan: Ci, którzy wspomagają wierzących mówią, że sytuacja w kraju jest niestabilna. Chrześcijaństwo jest uważane za religie zachodu wrogą Afgańskiej kulturze, społeczeństwu i islamowi. Mimo to niewielka ilość wiernych wzrasta w liczebności  i wierze w Jezusa.

Centralna Asia: Chrześcijanie w takich krajach jak Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan żyją w nieprzyjaznym im środowisku gdzie kościoły muszą się rejestrować u właz. Nie zarejestrowane grupy są nielegalne i mogą spodziewać grzywny, konfiskaty mienia, więzienia i innych rodzajów prześladowań. Ewangelizacja, działalność misyjna i nauczanie religii są zabronione.

Egipt: Przywódcy kościołów twierdzą, że między 100 a 200 tys. chrześcijan opuściło kraj od czasu upadku prezydenta Mubaraka w lutym 2011  roku. Nawróceni wierzący z islamu zawsze byli na cenzurowanym w Egipcie. Są uważani za odstępców, którzy odrzucili islam jako prawdziwą religię, zdradzili swoje rodziny, swój kraj, oraz swoją religię dlatego są szczególnie narażeni na atak. Mimo tego wierzący mówią o nowym duchu jedności pomiędzy wierzącymi i zaangażowania we wspólną modlitwę za ich rząd i naród.

Erytrea: Isaias Afewerki przewodniczący represyjnego jedno partyjnego państwa zakazał wolności prasy i wysłał tysiące krytyków i oponentów do więzień. Szacuje się, że 1500 chrześcijan wraz z liderami kościoła zostało uwięzionych, niektórzy w ostatnich 10 latach. Większość z nich musi cierpieć tam w ekstremalnie złych warunkach, często znosząc choroby i tortury jednocześnie. Tymczasem na zewnątrz więzienia też nie jest łatwo, chrześcijanie muszą  być ostrożni i spotykać się po kryjomu, aby uniknąć aresztowania. Mmo tego wszystkiego podziemny kościół wzrasta.

Iran: Wiele kościołów zostało zamkniętych lub ograniczonych do prowadzenia nabożeństw w języku ormiańskim lub asyryjskim jako że wielu Irańskich chrześcijan jest etnicznymi Ormianami lub Asyryjczykami. Wiele kościołów zeszło do podziemia. Pewna liczba Irańskich chrześcijan, którzy byli wychowani jako muzułmanie pozostaje w aresztach, niektórzy z nich mają problemy zdrowotne z powodu braku medycznej opieki oraz bicia przez więzienny personel lub też innych współwięźniów.  Dla przykładu, pastor Behnam Irani z Karaj został skazany na 12 lat więzienia za swoją wiarę w Chrystusa. Jest w kiepskiej kondycji zdrowotnej z powodu regularnego bicia. Mimo złego stanu zdrowia jego wcześniejsze ułaskawienie zostało odrzucone.

Nigeria: Ostatniego roku zwolennicy organizacja Release pomogli zebrać 25000 tysięcy podpisów pod ich petycją wzywającą władze do zrobienia czegoś więcej w sprawie ochrony chrześcijan przed gwałtownymi atakami, szczególnie w tym roku podczas wyborów prezydenckich, które odbędą się w lutym. Islamska organizacja Boko Haram wciąż sieje spustoszenie, atakując tych, którzy nie wykonują ich interpretacji islamu. Dotyczy to wiosek gdzie większość stanowią chrześcijanie, ale też atakują meczety. Atakibojowników Fulani, którzy od ponad dekady atakują chrześcijańskie społeczności nie słabną. Całe chrześcijańskie społeczności uciekły, opuszczając swoje domy w Borno i w sąsiadujących stanach. W kwietniu 2014 członkowie Boko Haram uprowadzili ponad 270 chrześcijańskich dziewczynek z ich szkoły w Chibok, w stanie Borno gdzie ponad 200 wciąż pozostaje w niewoli. 

Północna Korea: Okrutny reżim Kim Jong Una pozostaje najostrzejszym prześladowcą chrześcijan na świecie. Tysiące chrześcijan zostało zesłanych do obozów koncentracyjnych jako ‚polityczni więźniowie’ i  w przerażających warunkach poddawani są brutalnemu traktowaniu, do którego można zaliczyć: tortury, lżenie, egzekucje czy po prostu zapracowywanie się na śmierć. Ta brutalna ideologia i skrajne ubóstwo pchnęły tysiące do ucieczki do sąsiadujących Chin, do których wielu otrzymuje pomoc ucieczki przez tak zwaną ‚underground railroad’.

Sri Lanka: Buddyzm jest oficjalnie chroniony i promowany jako główna religia w Sri Lance. Kościoły są pod zwiększającą się presją, która ma na celu zatrzymanie ich działalności lub też doprowadzenia do ich całkowitego zamknięcia jeśli zostaną uznane przez rząd za ‚nieuznawane’ lub ‚niezarejestrowane’. Jednak nie ma prawnego wymogu rejestracji lub metody, która pozwalała by kościołom to zrobić. Bojownicy buddyjscy nadal atakują indywidualnych chrześcijan oraz nieruchomości kościelne. Większośćnapastników pozostaje bezkarna.

źródło: ‚RELEASE’ issue83

„Milczący anioł”- świadectwo.

 „Nie ma chyba kraju na naszej ziemi, gdzie wiara w Boga byłaby tak radykalnie zwalczana, jak w Chinach – a żyje tam jedna czwarta ludzkości. W czasie rewolucji kulturalnej wołano :”Bóg umarł, niech żyje Mao!”. Konsekwentnie zwalczano, przede wszystkim znienawidzone chrześcijaństwo jako „niebezpieczny wywiad imperialistyczny”. Misjonarze zostali przepędzeni, kościoły zamknięte, zarekwirowano Biblie i wszelką literaturę chrześcijańską. Tysiące wytrwałych chrześcijan było więzionych, torturowanych, mordowanych. Sądzono, że ten „zgniły zabobon” wkrótce zostanie wytępiony. I jaki osiągnięto rezultat?

 Mao umarł, Bóg jednak wciąż żyje i ma się coraz lepiej, a liczba jego dzieci w Chinach wzrosła radykalnie. Chrześcijanie wyszli z czasu prześladowań i męczeństwa bardziej zjednoczeni i wzmocnieni. Wcześniej ich liczba wahała się w granicach jednego miliona – obecnie jest w Chinach 50-100 milionów(!) gorliwych chrześcijan. Ich życie, podobne do płonącej pochodni, jest świadectwem,  że miłość Boża pokonuje mury więzień i zdobywa ludzkie serca!

Jak to jest możliwe? – spytacie. Na czym polega ta tajemnica?

Tajemnica tego zjawiska stanowi istotę chrześcijaństwa, a zamieszczone poniżej świadectwo, opowiadane przez jednego z misjonarzy, tego właśnie dowodzi.

 MILCZĄCY ANIOŁ – David  Wang

Jesienią 1979 roku otrzymałem telegram z Chin. Nadała go moja matka. Wiadomość brzmiała: „Wszystkie domy znów otwarte, wszyscy przyjaciele wolni”. Zrozumiałem natychmiast. W związku z ponownym otwarciem Chin na świat, rząd chiński potrzebował pomocy z zagranicy i, aby ją uzyskać, musiał przywrócić pewne swobody religijne. Zaczęto ponownie otwierać stare kościoły i uwolniono z obozów pracy i więzień wielu chrześcijan, w tym także liderów. Spieszyłem z tęsknota do Szanghaju: „Oh, gdybym mógł tylko spotkać jednego z tych pastorów albo starszych!” (To współcześni święci!) Niektórzy z nich byli więzieni przez 20 albo 25 lat. Niczego nie ukradli ani też nikogo nie zamordowali, lecz nie poszli na żaden kompromis w swoim życiu wiary – to była ich jedyna wina!

 Dwa dni po moim przybyciu zaprowadzono mnie do pewnej uwolnionej z niewoli świętej, która wcześniej była znaną chińską ewangelistką. W więzieniu spędziła 23 lata i dopiero przed tygodniem została zwolniona. Gdy wreszcie dotarliśmy po schodach, wysoko na poddasze pewnego domu, znaleźliśmy się w małym pomieszczeniu (3*3m) bez okien. Drzwi były tak niskie, ze przy przechodzeniu musieliśmy się bardzo pochylić. Słomiany materac i miednica były jedynym wyposażeniem. Na tym ubogim materacu siedziała słynna ewangelistka. Gdy usiedliśmy, opowiedziała nam swoje świadectwo”.

Pochodziła z zamożnej, inteligenckiej rodziny z Szanghaju. Tradycje jej rodziny były bardzo mocno zakorzenione w buddyzmie. W czasie studiów na uniwersytecie, jako młoda dziewczyna została chrześcijanką. Jej nawrócenie spotkało się natychmiast z oporem ze strony rodziny. Przy pomocy gróźb i najprzeróżniejszych perswazji próbowano nakłonić  ją do porzucenia tej obecnej wiary. Ona jednak odmówiła. W końcu wykluczono ją z klanu rodzinnego. Wiadomość o tym, że znana i wielka rodzina wykluczyła ze swego grona swą najmłodszą córkę, rozeszła się szybko po całych Chinach. Wkrótce rozpoczęła naukę w szkole biblijnej; cztery lata swojego życia poświęciła na studiowanie Słowa Bożego. Po jej ukończeniu stała się niezwykle dynamiczną ewangelistką. Podróżowała od jednego uniwersytetu do drugiego. Setki i tysiące osób przychodziło, aby ją słuchać i wiele z nich zostało chrześcijanami. Wtedy przyszedł komunizm. Wielu pastorów radziło jej: „Siostro, czasy sie zmieniły. Powinniśmy być nieco rozważniejsi, poczekajmy, aż przejdzie ta komunistyczna fala! Wtedy będziemy mogli znów głosić ewangelie.”

– Jej odpowiedz brzmiała: „Nie, nie, nie! Jeśli tylko mamy taką możliwość, musimy zwiastować!”.

Kontynuowała swoje wyprawy ewangelizacyjne i zwiastowała radosną nowinę o Jezusie Chrystusie.

W listopadzie 1957 roku stało się to, przed czym ją ostrzegano. W jej mieszkaniu odbywało się właśnie studium biblijne dla ponad tuzina studentów, gdy nagle drzwi zostały wyłamane. Pięciu żołnierzy wpadło do pokoju. Wypędzili studentów na zewnątrz, a ją brutalnie pobili. Po czym wcisnęli jej do ręki jakąś kopertę i wyrzucili na zewnątrz w zimną pekińską moc. W kopercie znajdował się wyrok, który podawał na jak długo i gdzie zostanie zesłana. Jak nam powiedziała, do dziś nie otworzyła tej koperty. „Nie ma żadnego znaczenia czy wyrok opiewa na pięć, dziesięć czy piętnaście lat. Gdy się zdecydowałam iść za Jezusem, wybrałam całą drogę, choćby miała prowadzić przez krzyż”.

Została wepchnięta do jakiegoś pociągu, który dwa dni bez przerwy jechał gdzieś na północ. Znalazła sie w obozie pracy na terenie Mongolii Wewnętrznej. Panowało tam przeraźliwe zimno. Wyszukiwała liście i strzępy papieru, aby włożyć je pod ubranie jako ochronę przed zimnem. W obozie pracy była torturowana. Można ją było o dowolnej porze dnia policzkować i kopać. Jedzenie było wylewane wprost na podłogę tak, ze musiała zlizywać jak pies. Ręce miała całymi miesiącami skute kajdankami. Tak skuta, musiała wykonywać ciężkie prace ziemne. Po pewnym czasie kajdany zardzerwiały i wryły się głęboko w ciało. Wkrótce stały się nawet nie widoczne w spuchniętych i rozpalonych ranach. W końcu można było zobaczyć tylko brzegi kajdan i łańcuch. Ból przy poruszaniu palcami był tak ogromny, że odbierał jej dech w piersiach. Nieustannie była tez gwałcona.

Gdy tak przysłuchiwaliśmy się jej historii, wybuchnęliśmy płaczem i zadawaliśmy sobie pytanie o powód takiego barbarzyństwa. Dlaczego inni ludzie dręczyli ją w tak nieprawdopodobnie okrutny sposób? Nasuwała się nam tylko jedna odpowiedź: po prostu dlatego, że była chrześcijanką.

„Już dobrze, już dobrze”, uspokajała nas w naszym płaczu i opowiadała dalej.

„Ale najokropniejsze ze wszystkiego było to, że zabroniono mi w obozie mówić. Całymi latami nie mogłam z moich warg wydobyć nawet najmniejszego dźwięku. Tuż obok mnie w obozie znajdowała się pewna kobieta, która w napadzie szału zasztyletowała swojego męża i udusiła swoje dzieci. W następnej celi znajdował się morderca, obok jeszcze inny zabójca. Przebywałam wśród kryminalistów. Oni nienawidzili i przeklinali się nawzajem. Nienawidzili także i przeklinali Boga. Jakże chętnie podeszłabym do tej kobiety, wzięłabym jej ręce i powiedziałabym do tej kobiety, że Jezus ją kocha! Jakże chętnie popatrzyłabym temu mordercy w oczy i powiedziałabym mu: „Bóg kocha Cię tak bardzo, że Syna swego ofiarował za Ciebie!”. Ale nie wolno było mi nic powiedzieć, nie mogłam innym nic powiedzieć o moim Panu. To, moi drodzy, było dla mnie najokropniejsza tortura! Aż pewnej nocy – gdy skulona na skrawku brudnej podłogi próbowałam spać – poczułam kilka kopnięć. Kiedy doszłam do siebie, dostrzegłam nad sobą owych więźniów. Ta kobieta i morderca z sąsiedniej celi stali nade mną, kopali mnie i wyśmiewali.

„Powiedz nam, dlaczego jesteś taka szczęśliwa?” Ruchem głowy wyraziłam zdziwienie, oni jednak nalegali: „Tak, tak, byłaś szczęśliwa. Właśnie śmiałaś się w czasie snu i gaworzyłaś jak niemowlę!  Co się z tobą dzieje?”. Podniosłam się z wysiłkiem i nie powiedziałam żadnego słowa, ale noga napisałam kilka znaków na brudnej podłodze. Gdy ta zgraja ludzi przeczytała imie JEZUS, wszyscy zostali jakby rażeni gromem, upadli na twarz i zaczęli bez opanowania płakać i szlochać. Tej samej nocy każda z nich z płaczem powierzyła swoja duszę Bożemu miłosierdziu i zbawieniu. Ponad 400 kryminalistów z tego obozu pracy stało się chrześcijanami”.

Przyglądaliśmy się tej kobiecie. Była jeszcze młoda, ale wyglądała na wiele starszą. Całe lata prześladowań i cierpień wycieńczyły jej organizm. Trzęsła się, nie miała włosów, a nawet brwi, ale na jej twarzy nie było ani cienia zgorzknienia, ani nienawiści, tylko nieustanna emanacja obecności Jezusa Chrystusa: pokój, radość, miłość, przebaczenie.

Wyciągnęliśmy z naszych walizek trochę lekarstw, artykułów spożywczych i odzieży. Była nam za to bardzo wdzięczna. Na koniec wyciągnęłam jeszcze egzemplarz Biblii i śpiewnik. Gdy tylko spostrzegła w moich rękach Biblie, szybko zbliżyła się do mnie, wyrwała mi ją z ręki i przycisnęła ją do serca, jak matka swoje dziecko. Trzymając Biblię mocno na sercu, zaczęła głośno płakać. Przez cały czas zachowywała się bardzo cicho przez, wzgląd na sąsiadów. Ale teraz, trzymając Pismo Święte w ręku, dała wyraz swojemu wzruszeniu głośno płacząc i szlochając. Nieustannie powtarzała: „O Boże , mój Boże, przez 23 lata nieustannie się do Ciebie modliłam, abym jeszcze raz mogła trzymać w ręku i czytać Twoje Słowo, Biblię…- dzięki Ci Panie, dzięki!!!”. Trzymając nadal Biblię na sercu, zaczęła nam recytować z pamięci fragment z ósmego rozdziału Listu do Rzymian: „Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? Ani utrapienie, ani prześladowanie, ani głód, ani nagość, ani niebezpieczeństwo, ani miecz, ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość…Albowiem jestem tego pewien, że nic nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie…”.

Kiedy przy pożegnaniu spojrzałem na nią, po raz pierwszy w życiu zrozumiałem to, w jaki sposób w życiu człowieka Słowo Boże może stać się ciałem i krwią,

 „Nic nie może mnie odłączyć od miłości Chrystusa…”.

Następnego dnia, w niedziele, uczestniczyłem w pierwszym nabożeństwie w jedynej wówczas ponownie otwartej kaplicy. Juz o trzeciej nad ranem zjawili sie pierwsi uczestnicy. Godzinę przed rozpoczęciem nabożeństwa powstał korek uliczny z powodu tłumu. Większość ludzi musiała stać na zewnątrz, a ci którzy dostali sie do środka, byli ściśnięci dosłownie jak sardynki.

Gdy policjanci rozpoznali po moim zegarku, że jestem cudzoziemcem, energicznie utorowali mi drogę przez tłum, przeprowadzając do samego przodu. Stałem tam,w środku, razem z setkami innych ludzi i uczestniczyłem w nabożeństwie. Udało mi się obrócić w kierunku innych wierzących i spostrzegłem w pobliżu dwie młode dziewczyny, prawdopodobnie siostry. Jedna ręką trzymały się mocno nawzajem, drugą rękę usiłowały (bezskutecznie) podnieść.  Łzy płynęły po ich pięknych czystych twarzach, a podczas śpiewu wprost wybuchnęła w uwielbieniu Boga: „Święty, święty, święty jesteś o Panie…!”.

Wróciłem znowu w moich myślach do bohaterki wiary spotkanej poprzedniego dnia: 23 lata cierpień dla Chrystusa, gorzej traktowana niż jakiekolwiek zwierzę, a przecież promieniejąca w Duchu. A teraz te dwie młode dziewczyny, które uwielbiają Boga pośród gorących łez. Znowu cisnęło mi się pytanie: Dlaczego? Dlaczego to czynicie? Byliście przecież ćwiczeni w ateizmie, przeżyliście prześladowania chrześcijan! Czy nie macie nic innego do roboty, jak iść do kościoła?  Dlaczego narażacie swoją karierę, zdrowie i życie?

Jest tylko jedna odpowiedź. Jest nią sam Bóg, którego miłość płonie jak ogień w sercach wierzących…

 Świadectwo pochodzi z książki Waldemara Sardaczuka: „Pladoyer fur Gott”.

Drodzy Świadkowie Jehowy, zbawienie jest dla każdego!

Ponad rok temu zwróciłem się do Świadków Jehowy w tym wpisie, a dziś jest już wideo na ten temat, które nagrałem niedawno. Pozwolę sobie je umieścić tutaj aby każdy mógł się z nim zapoznać, kto zagląda na mojego bloga. Nagrałem je w szczrerości serca i z szacunku do ludzi, którzy znajdują się becnie w tej organizacji, która niestety przyjęła inną ewangelię nie pochodzącą od Boga, oraz innego ducha, który jest duchem antychrysta i trzyma w swych szponach tych szczerych ludzi. 

To jest smutne i przerażające, jak wielu dobrych i szukających prawdy ludzi, zostało oszukanych i sprowadzonych na manowce przez wilki przebrane w owczą skórę. Dla wszystkich, którzy zmarli żyjąc wedle nauki Świadków Jehowy nie ma już ratunku, ale dla każdego kto dziś to czyta nie jest jeszcze za późno, aby się nowo narodzić, uzyskać przebaczenie swoich grzechów i życie wieczne dziś, nie jutro, bo jutro może być za późno, jak dla tych milionów zwiedzionych przez tą organizację.

„Oto teraz czas łaski, oto teraz dzień zbawienia!„2 Kor.6,2

W imieniu Jezus jest moc! Jezus dziś czeka na Ciebie, może Cię zbawić, może przebaczyć twoje grzechy, może uleczyć Cię ze zranień oraz uzdrowić twojego ducha i ciało. Chcesz usłyszeć, że ktoś Cię kocha? Przyjdź do Chrystusa. Modlę się abyś dziś zaufał Jezusowi, nie ludziom, abyś znalazł dziś zbawienie i wyrwał się z mocy ciemności i wiecznego potępienia przez moc Ducha Świętego. 

„Oto kładę dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz więc życie, abyś żył ty i twoje potomstwo”Ks. Powt. Prawa 30, 19

Po prostu idź do domu i kochaj swoją żonę!

„Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół.„Ef. 5,25-28: 

Najprostsze rozwiązanie dla tysięcy, a może nawet milionów mężów na ich problemy małżeńskie: idź do domu i kochaj swoją żonę!

Zostaw dziś kolegów,mecz czy film niech twoja żona stanie twoją pasją. Nie mów, że nie możemy się już dogadać, bo mamy rozbieżne charaktery, dzielą nas pieniądze lub, że zakochałeś się w kimś innym, bo to jest tylko łatwa wymówka. Twoją żona, której ślubowałeś wierność małżeńską, jest z tobą jednym ciałem, nie możesz jej zostawić tylko dla tego, że znalazłeś lepsze ‚ciało’. 

Jeśli twoja żona kocha cię i jest ci wierna, a ty chcesz ją mimo to zostawić, to znaczy, że pozwoliłeś aby twoje serce zostało skradzione przez nową miłość. To nie musi być osoba, to może w twoim przypadku hazard, pornografia albo też sukces zawodowy. To one stały się nową pasją, to one cię dziś nakręcają i dodają adrenaliny, dlatego nie ma już w twoim sercu miejsca dla twojej żony. Nowa pasja zabiła w tobie uczucie jakim dążyłeś jeszcze nie tak dawno swoją żonę. Dziś nawet twe oczy nie są w stanie dostrzec w niej piękna, które cię pociągało kiedy spotkałeś ją pierwszy raz. One widzą ją w krzywym zwierciadle i mówią: jak ja mogłeś się z nią ożenić!? A ty słuchasz tego i upajasz się tym, nakręcasz się dlatego w twoim sercu zostaje zasiane ziarno zwątpienia i pożądliwości. Odejdź ona nie jest ciebie warta! Czy nie takie głosy się pojawiają?

Diabłu zależy  na rozbiciu małżeństw, on nienawidzi kochających się rodzin gdzie małżonkowie prowadzą zgodne życie. Dom w którym panuje pokój i miłość, gdzie Jezus jest wywyższony stanowi dla diabła wielkie zagrożenie, bo z niego wywodzi się armia Boga. Tam w zaciszu domu rodzą się naśladowcy Jezusa Chrystusa, który idą na cały świat i głoszą ewangelię, ogłaszają jeńcom wyzwolenie, zwiastują zmartwychwstanie Chrystusa i jego zwycięstwo nad diabłem na krzyżu. Dlatego świat ci proponuje tyle kuszących i nęcących rozrywek, abyś nie miał czasu dla żony swej, aby twoja miłość do niej wystygła, a ty uległ pokusie zostawienia jej i rzucenia się w ramiona nowej fałszywej miłości. Ten dzisiejszy świat zachęca do rozwodu bo wyśmiewa instytucje małżeństwa mówiąc-  po co się żenić, możecie żyć z kim chcecie i jak chcecie byle była miłość. To kłamstwo z czeluści piekła!

 „Każdy, kto opuszcza żonę swoją, wyjąwszy powód wszeteczeństwa, prowadzi ją do cudzołóstwa.”

Mat. 5,31-32:

Ne podążaj tą drogą, bo ona prowadzi do wiecznego upadku. Posłuchaj Jezusa, On dziś wyciąga rękę do ciebie i mówi: przyjdź do mnie, bo jestem życiem, mam moc uleczyć twoje małżeństwo i twoją relację z żoną.

„A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.”

Ew. Mateusza 19:1-30

 Nie rozłączaj się ze swoją żoną. Być może twoje małżeństwo potrzebuje uleczenia, a takie gwarantuje ci Pan Bóg. Jeśli szczerze przyjdziesz do niego, wyznasz mu swoje grzechy i poprosisz o pomoc i łaskę, to On uratuje twoje małżeństwo. On może zabrać ci z serca to co zawładnęło nim dziś i je okupuje. Nie pozwól aby cielesne rządzę wysysały z ciebie miłość do twej żony, obudź za nim będzie za późno. Jezus Chrystus ma moc rozerwać kajdany i wyrwać cię z potrzasku w jaki wpadłeś. On cię kocha, umarł przecież za ciebie na krzyżu, wycierpiał tak wiele na Golgocie przybity do krzyża, nie zmarnuj tej ofiary w swoim życiu. Nie, nie jest za późno, zwróć się do Niego. Jego ręka jest wyciągnięta aby ci pomóc powstać. Modlę się aby Duch Święty zstąpił i poruszył twoje serce, abyś na nowo pokochał swoją żoną i Pana Boga.

Pan Bóg jest sprawiedliwy i odda każdemu wedle uczynków jakie popełnił, dlatego

idź i kochaj swoją żonę! 

„Mężowie, we wspólnym pożyciu z żonami, pamiętajcie, że one są słabsze i darzcie je szacunkiem jako współuczestniczące w łasce życia, aby wasze modlitwy nie napotykały przeszkód” 1 List Piotra 3:7

Nowonarodzenie czyli uwolnienie od „bo taki się urodziłem”.

Jestem alkoholikiem, bo moi rodzice tacy byli i ja taki się urodziłem. Jestem złodziejem, bo moi rodzice tacy byli i ja taki się urodziłem. Jestem gejem/lesbijką bo taki/taką się urodziłem/urodziłam.

Mam radosną nowinę dla wszystkich, którzy myślą, że nie ma dla nich rozwiązania, bo uwierzyli w to popularne kłamstwo, że takimi się urodzili i już tak musi być! To nie prawda, a choćbyś nawet dał wiarę temu, że taki się urodziłeś, to dziś usłysz słowo nadziei: możesz narodzić się na nowo już dziś i pozbyć się ciężaru „bo taki się urodziłem„. Pan Jezus ofiaruje Ci największy cud łaski, narodzenie się na nowo, za darmo tu i teraz! Możesz zrzucić obciążające cię jarzmo grzechu, cokolwiek to jest: alkoholizm, narkotyki, homoseksualizm, cudzołóstwo, morderstwo itp. Jeśli tylko pragniesz zmienić swoje życie i masz potrzebę odwrócić się od swoich złych uczynków i oddać się w ręce Chrystusa to możesz być wolnym już dziś. Być może wiele razy próbowałeś, starałeś się, ale nic nie działało, a jeśli już to tylko na chwilę do następnego razu. Masz już dość tego zmagania, obciążenia, które nosisz w swoim sercu – to cię wykańcza, jesteś już sam z tym problemem. Nie martw się, Chrystus ma moc  wyrwać cię z tego na dobre, bo Jego ręka nie jest za krótk aby ci pomóc. Nowonarodzenie jest dla ciebie, stoi u drzwi.

Być może zapytasz, podobnie jak Nikodem, jak mam to uczynić, czy mam wejść ponownie do łona matki swej? Raz się przecież człowiek rodzi, więc jak może ponownie się narodzić? Sam Jezus daje ci odpowiedź poniżej.

„(1) A był człowiek z faryzeuszów imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. (2) Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Mistrzu! Wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem takich cudów czynić by nie mógł, jakie Ty czynisz, jeśliby Bóg z nim nie był. (3) Odpowiadając Jezus, rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci,jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego. (4) Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czyż może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się? (5) Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. (6) Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest. (7) Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić. (8) Wiatr wieje, dokąd chce, i szum jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha. (9)Odpowiedział Nikodem i rzekł do niego: Jakże to się stać może? (10) Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jesteś nauczycielem w Izraelu, a tego nie wiesz? (11) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, co wiemy, to mówimy, i co widzieliśmy, o tym świadczymy, ale świadectwa naszego nie przyjmujecie. (12) Jeśli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, jakże uwierzycie, gdy wam będę mówił o niebieskich? (13) A nikt nie wstąpił do nieba, tylko Ten, który zstąpił z nieba, Syn Człowieczy, (14) i jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, (15)aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. (16) Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. (17) Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. (18) Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. (19) A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. (20) Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniono jego uczynków. (21) Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego dokonane są w Bogu. „

Ewangelia Jana 3:1-21

Jak widzisz, jest to możliwe, bo Chrystus umarł na krzyżu również za ciebie. Wycierpiał potworne męki abyś dziś mógł skorzystać z tej ofiary, którą złożył w postaci swojego ciała za ciebie na krzyżu. Nie zmarnuj tego, On przelał swoją drogocenną krew aby twoje grzechy zostały zmazane, a list dłużny który był z naszymi przewinieniami skierowany przeciwko nam, został wymazany! 

„I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy; wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża;”

List do Kolosan 2:13-14

Tylko w Chrystusie jest możliwość stania się nowym stworzeniem. Nie ma żadnego innego imienia pod niebem, które daje taką możliwość i ma taką moc.

” Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. „

2 list do Koryntian 5:17

Tylko w Jego imieniu są nam odpuszczone grzechy. On ma moc cię zbawić. Dziś może jesteś w takim miejscu, że nie widzisz szansy na zmianę swojego położenia, próbowałeś wszystkiego i nic nie działa, może jesteś za kratami i myślisz, że Bóg nie jest tobą zainteresowany takim przestępcą jak ty. Dobra nowina jest taka, że On jest tobą zainteresowany.

„/Bóg/ który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.”

1 List do Tymoteusza 2:1-15

” Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania. „

2 List Piotra 3:9

Bóg chce aby wszyscy doszli do poznania prawdy i ty też jesteś w tym gronie. Powiesz: no dobra, ale moje grzechy są tak ciężkie, że nie ma szans na nowonarodzenie, bo sam nie umie sobie z nimi poradzić. To posłuchaj co Zbawiciel ma ci dziś do powiedzenia.

„…Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna.”

Ks. Izajasza 1:18

Jego krew ma moc zmazać twoje grzechy, choćby były jak szkarłat czerwone, jeśli tylko przyjdziesz do Jezusa uklękniesz przed Nim i poprosisz Go o łaskę, przebaczenie i uwolnienie. Wiem jak się czuje wielu z was, pewnie prowadzi was teraz strach, obawa – kiedyś kiedy jeszcze nie byłem nowonarodzony, miałem podobny problem, aby wstać i wyjść na środek przed ludźmi, pokutować ze swoich grzechów i wraz z pastorem modlić się o oddanie życia Jezusowi. Diabeł mnie trzymał swoimi łańcuchami, napawał mnie lękiem, strachem , niemocą jednak Bóg jest większy niż on i pewnego dnia w końcu poprosiłem Jezusa aby dał mi siłę abym mógł wstać z ławki i wyjść na środek przy następnym wezwaniu do nawrócenia. Kiedy ten moment nadszedł prawie wyskoczyłem z ławki, Duch Święty dał mi siłę i odwagę aby to zrobić. Tobie również może w tym pomóc. Może jest tak, że nie ma przy tobie żadnego pastora, chrześcijanina, który by cię wspomógł, pamiętaj jednak, że Bóg jest wszechobecny. Jeśli tylko pragniesz to On poślę Ducha Świętego, który ci będzie asystował w modlitwie, pomoże ci wyznać grzechy i poprowadzi cię, da ci siłę i odwagę abyś stał się dzieckiem Bożym – nowonarodzonym stworzeniem.

„Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy.”

List do Rzymian 8:15-16

Pamiętaj wiec, Jezus ofiaruje ci zbawienie z łaski, nowonarodzenie i wolność od obciążenia grzechami ‚po rodzicach’ czy ‚bo takim się urodziłem’. On złamał przekleństwo grzechu na krzyżu i jeśli jesteś Jego, żadne przekleństwo nie ma dalej mocy w twoim życiu. 

„(13) Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie, „

List do Galatów 3:13

Bóg jest niesamowity, bo w Chrystusie ofiaruje nam brak potępienia. Nie musisz czuć się więcej potępiony, jeśli należysz do Jezusa.

„Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.”

List do Rzymian 8:1

Skorzystaj, więc z łaski Pana Jezusa i stań się nowo narodznym dzieckiem Bożym. Nie będziesz musiał dalej chodzić w potępieniu starej natury, grzechów w których się urodziłeś. Przekleństwo i potępienie które są obecne w twoim życiu może zostać złamane. Nie będziesz dalej musiał sięgać po alkohol, narkotyki, cudzołożyć, zabijać w sobie straszne wspomnienia z dzieciństwa kiedy zostałeś być może wykorzystany przez kogoś z rodziny. Jezus to wszystko przybił do krzyża, dziś ofiaruje ci miłość, wolność, przebaczenie i nową naturę. Nie słuchaj głosu, który mówi, że taki się urodziłeś i tak zostanie, to diabeł chce się zastraszyć i okłamać. Nie bądź już dłużej jego zakładnikiem, stań się wolnym w imieniu Jezusa Chrystusa. 

Jeżeli jesteś poruszony przez Ducha Świętego to poproś Jezusa o przebaczenie swoich grzechów, wyznaj je wszystkie, módl się aby ci dał silę i moc do naśladowania Chrystusa ze wszystkich sił. Uczyć Go Panem i Bogiem swojego życia, poproś Ducha Bożego aby cie prowadził i uczył każdego dnia żyć życiem świętym opartym na Słowie Bożym. Niech błogosławieństwo Boże stanie się udziałem domu twego w imieniu Jezusa. Chwała Panu!

„(31) Cóż tedy na to powiemy? Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam? (32) On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam wszystkiego? (33) Któż będzie oskarżał wybranych Bożych? Przecież Bóg usprawiedliwia. (34) Któż będzie potępiał? Jezus Chrystus, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który jest po prawicy Boga, Ten przecież wstawia się za nami. (35) Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz? (36) Jak napisano: Z powodu ciebie co dzień nas zabijają, uważają nas za owce ofiarne. (37) Ale w tym wszystkim zwyciężamy przez tego, który nas umiłował. (38)Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, (39) ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. „

List do Rzymian 31-39

Bóg to nie jest bozia!

Jestem, który jestem

 
Do napisania tego krótkiego postu, skłonił mnie jeden wyraz użyty przez mojego kuzyna w e-majlu jaki od niego ostatnio otrzymałem. Tym wyrazem była bozia w zdaniu: ‚ale tak chciała Bozia’.

Pomyślałem, że może czas napisać coś na temat tego imienia, bo przecież nie ma czegoś takiego jak bozia! Kto to jest w ogóle bozia?

Mi osobiście kojarzy się to z katolicką Maryją – matką boską, której wielu oddaje boską cześć lub z pieszczotliwym czy infantylnym określeniem Pana Boga. Bozia oznacza również medalik z wizerunkiem Chrystusa, matki boskiej czy świętego.


Problem polega na tym, że w Biblii nie znajdziemy takiego określenia czy imienia Boga jak bozia. Ono po prostu tam nie istnieje. Jest wiele imion i tytułów Boga na kartach Pisma Świętego, które tysiące razy przewijają się przez nie, ale nigdzie nie znajdziemy terminu bozia. Oto kilka przykładów imion Boga, których powinniśmy używać zwracając się do naszego Pana:    

 El, Eloah, Elohim – Bóg (ok. 2750 razy), gr. Theos;     

El Szaddaj – Bóg Wszechmogący (Rdz 17:1), gr. Pantokrator;     

El Elion – Bóg Najwyższy (Rdz 14:19);     

El Roj – Bóg Widzący (Rdz 16:13);     

El Hajjim – Bóg Żywy (Pwt 5:26);

Adon, Adoni, Adonaj – Pan, gr. Kyrios;

Gaal – Odkupiciel (Iz 63:16);

Kadosz – Święty (Hi 6:10), gr. Hagios;

Ehie aszer Ehie – Jestem który Jestem (Wj 3:14);

Ab – Ojciec, gr. Pater (Iz 63:16, 64:7, Ps 68:6, 89:27, Tb 13:4);

JHWH – Jahwe – Jestem , który jestem , On powoduje, że się staje”, bądź „On powoduje, że się dzieje”

JESZUA /Jezus/ oznacza dosłownie: zbawienie, jest zbawieniem, zbawia

Chrystus – Mesjasz, namaszczony, pomazaniec

To są imiona prawdziwe, które jak najbardziej opisują naszego dobrego Boga, i kiedy tak wołamy do Niego to mamy pewność, że On nas wysłuchuje, ale kiedy wzdychamy ‚o boziu’, albo mówi ‚jak bozia da’ – to do kogo się zwracamy? Jeśli ja mam na imię Marcin to nie reaguje na imię Daniel.

Tylko w imieniu Jezus jesteśmy zbawieni, tylko w imieniu Jezus jest przebaczenie grzechów, tylko w tym imieniu jesteśmy uzdrowieni i uwolnieni. Żaden duch zły ani demon nie ugnie się na imię bozia, nikt nie został i nie zostanie w tym imieniu uwolniony, bo to imię nie ma autorytetu Bożego, ani nie objawia się w nim moc Ducha Świętego. Ono jest bezilne! Po co więc używać imienia bozia, skoro ono jest bezużyteczne i do tego nie oddaje należnej chwały Panu Bogu. Bądźmy więc uważni jakie imie głoszą nasze usta, bo może się okazać, że przez wypowiadanie ‚bozia’ zwracamy się do naszego przeciwnika którym jest diabeł.


„(14) A Bóg rzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: Jahwe posłał mnie do was!”

Ks. Wyjścia 3:14

 „To niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; … albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni. „

Dzieje Apost. 4:10-12

„Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.” 

Filipian 2:9-11

  • imiona Boga zaczerpnięte z  z www.piotrandryszczak.pl

Chiny – ciemna strona reżimu.

prześladowanie kościoła Chiny

” Wspomnijcie na słowo, które do was powiedziałem. Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeśli mnie prześladowali i was prześladować będą; jeśli słowo moje zachowali i wasze zachowywać będą.”

Ew. Jana 15:20

W ostatnich latach o Chinach mówi się przeważnie w kontekście gospodarczym, że jest to tygrys ekonomiczny, którego gospodarka według niektórych źródeł już przebiła pod względem wielkości gospodarkę amerykańską. Słyszymy też bardzo często o Chińskiej globalnej ekspansji inwestycyjnej, o jej największych rezerwach walutowych czy też o nowych produktach nie rzadko wątpliwej jakości zalewających światowy rynek. Jednak bardzo sporadycznie albo też wcale nie mówi się w mediach o prześladowaniach chrześcijan, które są prowadzone tam na masową skalę. Tej ciemnej strony Chin już raczej nie ujrzymy w telewizji i nie przeczytamy o tym w prasie, dlatego chciałbym opisać trudną sytuację wierzących w Jezusa Chrystusa, która ma tam miejsce każdego dnia, a być może to poruszy serca wielu z was i będziecie wspomagać tamtejszy kościół w ich zmaganiach.

Komunistyczna Partia Chin robi wszystko aby zatuszować prześladowania chrześcijan w ich kraju i głosi, że u nich nie ma prześladowań na tle religijnym. Na pierwszy rzut oka mogło by się wydawać to prawdą, bo zarzuty stawiane pastorom, misjonarzom, czy zwykłym wiernym nie dotyczą wyznawanej wiary ale brzmią np. tak: ‚zakłucanie porządku publicznego’, ‚działalność sekty’, ‚próba obalenia władzy państwowej’, ‚nielegalne zgromadzenie’ itp. Przykładów takich fałszywych oskarżeń stawianym przez władze komunistyczne można by jeszcze długo mnożyć, ale ten reżim nie cofnie się przed niczym aby zatrzymać wzrost chrześcijańskich kościołów czy też wciąż rosnącej liczby nowonarodzonych chrześcijan. Obserwatorom z zewnątrz mydli się oczy, pokazując powyższe przypadki i przyczyny zatrzymań chrześcijan, mówiąc, że nie wskazują one na żadne łamanie prawa czy też pogwałcenie wolności religijnej przez rządzących czy siły porządkowe, ale raczej wina leży według nich po stronie zatrzymanych.

Poza tym w Chinach funkcjonuje Patriotyczny Ruch Potrójnej Autonomii, jedyny oficjalny kościół chrześcijański respektowany przez władzę państwowe. Jest on sztucznym tworem i pokazówką dla zachodnich obserwatorów, którym się mówi: ‚widzicie mamy legalny kościół, chrześcijanie różnych denominacji mogą się tu spotkać i uwielbiać swojego Boga.’ Jednak kiedy przyjrzymy się bliżej jemu bliżej, to okaże się, że jest on kontrolowany i podporządkowany partii i tylko z nazwy jest ‚kościołem’. Zresztą ruch ten powstał pod rządami Mao Zedonga (który był największym masowym mordercą w dziejach ludzkości zabijając około 80 milionów ludzi) i miał za zadanie wspierać hasło „samorządności, samoutrzymania i samorozkrzewiania”, ale przede wszystkim celem było odsunięcie obcych wpływów od chińskiego kościołach oraz miał stać się instrumentem rządów komunistycznych za pomocą którego władza miała infiltrować, obalać i kontrolować chrześcijan w Chinach.

Spójrzmy teraz na kilka zasad regulujących kościoły Potrójnej Autonomii, które pomogą zrozumieć nam dlaczego jest to fałszywy kościół (choć i tam Bóg jest w stanie zmienić życie ludzi przez swoich apostołów, którzy dotknięci mocą Ducha Świętego głoszą prawdę mimo grożących im za to poważnych konsekwencji.):

• Partia komunistyczna jest głową Kościoła w Chinach (kościoły Potrójnej Autonomii raportują do Państwowej Administracji Spraw Religijnych, która jest kontrolowana przez Komunistyczną Partie Chin).

• Partia Komunistyczna decyduje, ile osób może być ochrzczonych rocznie.

• Partia komunistyczna podejmuje ostateczną decyzję o tym, kto może nauczać i co może być głoszone.

• Nauczanie powinno koncentrować się na zasadach społecznych i świadczeń socjalnych chrześcijaństwa.

• Nauczanie o zmartwychwstaniu i drugim przyjściu Jezusa jest zabronione.

• Nauczanie przeciwko religii, które zaprzeczają bóstwu Jezusa jest zabronione.

• Nauczanie, że bohaterowie komunistyczni, którzy byli ateistami poszli do piekła jest zabronione; dobrzy komuniści idą do nieba

• Nauczanie przeciwko aborcji jest zabronione.

• Gromadzenie w celu wspólnego uwielbiania poza kościołami Potrójnej Autonomii i oficjalnymi „miejscami spotkań” jest zabronione.

• Nauczyciele nie mogą nauczać w innym kościele kościele Potrójnej Autonomii niż ten, do którego zostali przydzieleni.

• Ewangelizacja lub rozdawanie chrześcijańskich traktatów jest zabronione.

• Importowanie Biblii jest zabronione, nawet jeśli są one rozdawane za darmo.

• Druk Biblii jest zabroniony, nawet jeśli są one rozdawane za darmo.

• Przedstawiciele rządu nie mogą być chrześcijanami.

• Nauczyciele nie mogą być chrześcijanami.

• Żołnierze nie mogą być chrześcijanami.

• Policjanci nie mogą być chrześcijanami.

• Dzieci i młodzież nie mogą być chrześcijanami.

Po przeanalizowaniu tych reguł jasnym staje się fakt, że ten rządowy ruch nie ma nic wspólnego z wolnością religijną, nauczaniem Biblijnym czy prawdziwym kościołem gdzie głową jest Jezus Chrystus. Tam gdzie w kościele głową jest cielesny człowiek, a nie Chrystus, mówimy o zwiedzeniu i otwierciu drzwi antychrystowi .

„…jak Chrystus Głową Kościoła, ciała, którego jest Zbawicielem. „

List do Efezjan 5:23

Wszystko to powoduje, że miliony chrześcijan w Chinach wybierają drogę z dala od tego fałszywego ruchu i przyłączają się po nawróceniu do kościołów i grup niezależnych, domowych czy podziemnych gdzie fundamentem jest Jezus Chrystus, a nauczanie oparte jest na Biblii, a nie na  ludzkiej nauce przez co narażają się na ostre prześladowania ze strony władz państwowych. Represej dotyczą również spraw codziennych jak edukacja czy zatrudnienie.

Według Compass Direct każdy kto staję się w Chinach nowonarodzonym chrześcijaninem nawet przez Patriotyczny Ruch Potrójnej Autonomii może się spodziewać konkretnych kar i utrudnień, które istnieją i są aplikowane w takich przypadkach jak właśnie bycie dzieckiem Bożym i pójście za Jezusem, a oto one:

• Trudniejsze będzie znalezienie pracy.

• Trudniej będzie uzyskanie dobrego wykształcenia.

• Wierzący będą mieli zakaz wyjazdu za granicę.

• W ramach ograniczeń rządowych, nie będą w stanie publicznie praktykować swojej wiary.

• Będą mogli praktykować swoją wiarę i uwielbiać Boga tylko w wyznaczonych do tego celu budynkach (w każdym innym miejscu będzie to skutkowało złamaniem prawa), gdzie praktyki religijne mogą być nadzorowane i kierowane przez państwo. • Chrześcijaństwo nie może być sposobem życie.

• Można oczekiwać prześladowania dla niezarejestrowanych chrześcijan, nawet tych ochrzczonych przez Kościół PRPA.

Tak wygląda to na papierze, a w rzeczywistości jest nawet gorzej. Chrześcijanie w Chinach są bezpodstawnie zatrzymywanie często na podstawie prefabrykowanych dowodów oraz fałszywych oskarżenia, są bici, porywani, zastraszani, poniewierani, torturowani, a nawet zabijani. Wielu z nich przebywając w więzieniach traci swoje narządy, którymi nielegalnie się handluje.

W ostamim czasie komunistyczny reżim wpadł na nowy pomysł prześladowań szczerych wierzących przez wymuszenie na nich siłą przyznania się do zarzucanej im win czy wykroczenia w telewizji publicznej. Taka właśnie represja spotkała chrześcijańskiego prawnika Zhanga, który pojawił się w telewizji wyznając swoją winę, stwierdzając, że działał z naruszeniem prawa i prawniczego kodu, przyznał się do zakłócania publicznego porządku i narażenia bezpieczeństwa państwa oraz wspomniał, że obce siły były częścią jego pracy, która miała obsmarować Chiny. Wszyscy, którzy znają brata Zhanga potwierdzają, że jest niewinny, a jego wymuszone przyznanie się do winy w tym wystąpieniu telewizyjnym musiało być poprzedzone ogromnym cierpieniem i torturami jaki musiały być stosowane wobec niego przez 6 miesięcy jego pobytu w więzieniu w nieznanym miejscu. Ta nowa telewizyjna kampania wymuszonych wyznań ma wzbudzić strach we wszystkich grupach, które chciały by się przeciwstawić władzy.

Co ciekawe od lipca 2015 roku została przeprowadzona ogólnonarodowa operacja ukierunkowana przeciwko szczerym prawnikom. Przynajmniej 317 prawników, pracowników sądowych, aktywistów broniących praw człowieka i członków rodzin zostało zatrzymanych, wezwanych i przesłuchanych lub zabroniono im opuszczać kraj. 19 z tych zatrzymanych formalnie aresztowano, większość na podstawie zarzutów o działalność wywrotową. Rząd tą akcją ma zamiar uciszyć głos zarówno kościoła nie zarejestrowanego jak i kontrolowanego przez państwo Potrójnej Autonomii. Te i inne aresztowania i siłowe przyznania się do winy podkreślają wzrastającą żądanie absolutnej lojalności i uległości wobec przywództwa komunistycznej partii. Od momentu jak Xi Jinping przejął władzę jako generalny sekretarz Komunistycznej Partii Chińskiej w 2012 roku, nastąpiła eskalacja prześladowań chrześcijan i wydaje się ona niesłabnąca.

Poniżej chciałbym przytoczyć więcej autentycznych historii, prześladowań chrześcijan aby jeszcze wyraźniej pokazać z czym muszą się zmierzyć naśladowcy Jezusa Chrystusa i jak naprawdę wygląda ta ‚wolność religijna’ w Chinach :

– „Dwoje chrześcijan z Xinjiang zostało osadzonych w więzieniu na 11 dni za udzielanie lekcji swoim dzieciom opartym na nauczaniu Biblii.”

– „Wybitny prawnik broniący praw człowieka Zhang został zatrzymany za to, że miał zamiar potępić stosowanie sankcji wobec kościołów w jednym z miast podczas spotkania z amerykańskim ambasadorem. Po zatrzymaniu był przetrzymany przez 6 miesięcy w sekretnym więzieniu bez możliwości kontaktu z prawnikami i swoją rodziną. Zhang pomógł uprzednio więcej niż 100 kościołom, które były poddane represji władz, włączając te, których krzyże zostały przeznaczone do rozbiórki. Od 2013 roku mięcej niż 1800 krzyży zostało siłą usuniętych z kościołów lub zniszczonych w południowych Chinach.”

– „Urzędnicy w Guangdong zmusili jeden z kościołów do opuszczenia ich lokalu poprzez wywarcie presji na właścicielu, który zakończył umowę wynajmu. Inni odmówili im wynajęcia nieruchomości na kościół.”

– „Kościół w Pekinie od 2011 spotyka się na otwartym powietrzu ponieważ mają zakaz wstępu do swojego budynku kościelnego, który został zamknięty przed nimi. Członkowie kościoła są regularnie zatrzymywanie za naruszenie porządku publicznego.”

– „Pięciu studentów w Shandong stają przed prawdopodobnym wydaleniem z koledżu za urządzenie prywatnego modlitewnego spotkania, które zostało przez kogoś sfotografowane, a zdjęcia zostały przekazane policji.”

– „Cheng została zatrzymana za pracę dla chrześcijańskiej szkoły prowadzonej przez jej kościół. Rząd narzekał na książki i materiał używany do nauki dzieci w przedszkolu, więc zatrzymał ją pod zarzutem ‚zangarzowania w nielegalne biznesowe operacje’ i skazał ją na 2 lata więzienia! pozostawiając jej męża i dwójkę dzieci samych w domu.”

– „Pastor Lu z Anhui został zatrzymany w październiku na 15 dni za bycie ‚zanagarzowanym w kult’. Ponownie zatrzymany w lipcu za prowadzenie kościelnego obozu letniego.”

– „W prowincji Zhejiang kontynuowana jest kampania burzenia kościołów i zdejmowania krzyży.”

– „Ding Cuimei i jej mąż pastor Li Jiangong, staneli na drodze spychacza prowadzonego przez lokalną firmę wykonującą rządowe zalecenia zburzenia Beitou Church w Zhumadian. Spychacz zepchnął ich do dołu i przysypał ziemią. Pastor Li zdołał wydostać się z pod zwałów ziemi, ale niestety jego żoną udusiła się zanim zdąrzył ją wykopać.”

– „Na początku tego roku zmarł katolicki biskup Cosma Shi Enxiang, który spędził w więzieniu łącznie 54 lata. Rodzina bpa Shi twierdzi, że duchowny mógł umrzeć w więzieniu wyniku zagłodzenia albo tortur. Władze odmówiły wydania zwłok, ponieważ obawiały się, że jego pogrzeb może przekształcić się w wielką manifestację. Nielegalne więzienie, tortury i w końcu śmierć – to los, jaki spotyka wielu katolickich księży w Chinach Ludowych. W 2005 roku zmarł przetrzymywany w areszcie policyjnym przez pięć lat ks. bp John Gao Kexian z diecezji Yantai w prowincji Shandong na wschodnim wybrzeżu ChRL. Chcąc poznać przyczynę śmierci duchownego, rodzina domagała się przeprowadzenia autopsji. Władze nie wyraziły na to zgody i szybko poddały zwłoki kremacji. Wolności nie doczekał się również przetrzymywany bez procesu od 2005 roku ks. bp John Han Dingxian z diecezji Yongnian w północnej prowincji Hebei. Biskup zmarł w niejasnych okolicznościach w 2007 roku i znów jego najbliższym odmówiono prawa do katolickiego pogrzebu. Doprowadzono do szybkiej kremacji, a następnie tajnego pochówku na publicznym cmentarzu.” – wiadomości.wp.pl

Kościół chrześcijański w Chinach od 115 lat doświadcza wielkich prześladowań, mimo to wzrasta każdego dnia dzięki mocy Ducha Świętego. Nie udało się jeszcze żadnemu reżimowi, żadnemu satrapie nawet tak okrutnemu jak Mao zwalczyć i zniszczyć wiary w Zbawiciela Jezusa Chrystusa, dlatego mimo okropnych prześladowań szacuje się, że do 2030 roku będzie to najbardziej chrześcijański kraj na świecie wyprzedzając tym samym Stany Zjednoczone.

Bóg nigdy nie zostawia swoich dzieci, mimo tych wszystkich przeciwności prawda zwycięża w życiu milionów chińczyków. Krew baranka i słowa ich świadectwa zwycięża diabła każdego dnia, który rękami niegodziwych ludzi odrzucających łaskę Bożą i prawdę, chce zetrzeć chrześcijaństwo z powierzchni ziemi. Bóg jest jednak Bogiem zwycięskim, który przyjdzie po swoje dzieci wkrótce. Zachęcam wszystkich wierzących abyśmy wspierali naszych prześladowanych braci i siostry w Chinach, możemy to robić przez modlitwę, ale też przez pomoc finansową, wykorzystujmy naszą wolność pamiętając o tych, którzy jej nie mają idąc za słowami Pawła:

„Pamiętajcie o więźniach, jakbyście współwięźniami byli…”

List do Hebrajczyków 13:3a

Poniżej podaję strony gdzie znajdziecie bieżące informacje o prześladowaniu chrześcijan oraz miejsce gdzie możecie ich wspomóc  swoimi datkami:

http://www.gpch.pl/

strona dla mieszkających zagranicą:

http://www.releaseinternational.org/

 źródło:

releaseinternational.org, persecution.com, billionbibles.org/china/three-self-church, sermonindex.net, wikipedia

Jezusa nie ma już na krzyżu!

krzyż

To być może jest trywialna rzecz w kontekście fundamentalnych spraw naszej wiary w Pana Boga, ale czy zastanawiało was kiedyś, dlaczego w Kościele rzymsko-katolickim na krzyżu nadal wisi ‚Jezus’, a raczej figurka przedstawiająca człowieka? Jezus Chrystus wisiał na krzyżu, ale 2 tysiące lat temu, kiedy jednak wszystko się wykonało i ofiara za nasze grzechy została RAZ NA ZAWSZE dokonana, umarł, a wtedy jego ciało zostało zabrana i złożone w grobie, a trzeciego dnia ZMARTWYCHWSTAŁ! To oznacza, że już od 2 tysięcy lat nie ma Go na krzyżu, bo On żyje! Prześledźmy dla pewności Słowo Boże. 

„(30) A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha. (31) Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby więc ciała nie pozostawały przez sabat na krzyżu, albowiem dzień tego sabatu był uroczysty, Żydzi prosili Piłata, aby im połamano golenie i zdjęto je.(…) A potem prosił Piłata Józef z Arymatii, który był potajemnie uczniem Jezusa, z bojaźni przed Żydami, aby mógł zdjąć ciało Jezusa; i pozwolił Piłat. Poszedł więc i zdjął ciało jego. (39)Przyszedł też Nikodem, ten, który poprzednio przybył w nocy do Jezusa, niosąc około stu funtów mieszaniny i mirry i aloesu. (40) Wzięli tedy ciało Jezusa i zawinęli je w prześcieradła z wonnościami, jak Żydzi mają zwyczaj chować umarłych. (41) A na miejscu, gdzie go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grobowiec, w którym jeszcze nikt nie był złożony. (42) Tam więc, z powodu żydowskiego dnia Przygotowania, że blisko był grób, położyli Jezusa. (…)(1) A pierwszego dnia tygodnia, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, przyszła Maria Magdalena do grobu i ujrzała kamień odwalony od grobu. (2) Pobiegła więc i przyszła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego miłował Jezus, i rzekła do nich: Wzięli Pana z grobu i nie wiemy, gdzie go położyli. (3) Wyszedł tedy Piotr i ów drugi uczeń, i szli do grobu. (4) A biegli obaj razem; ale ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i pierwszy przyszedł do grobu, (5) a nachyliwszy się, ujrzał leżące prześcieradła; jednak nie wszedł. (6) Przyszedł także i Szymon Piotr, który szedł za nim, i wszedł do grobowca i ujrzał leżące prześcieradła (7) oraz chustę, która była na głowie jego, nie leżącą z prześcieradłami, ale zwiniętą osobno na jednym miejscu. (8) A wtedy wszedł i ów drugi uczeń, który pierwszy przybiegł do grobowca, i ujrzał, i uwierzył; (9) albowiem jeszcze nie rozumieli Pisma, że musi powstać z martwych. (10) Odeszli więc znowu uczniowie do domu. (11) Ale Maria stała zewnątrz grobu i płakała. A płacząc nachyliła się do grobu (12) i ujrzała dwóch aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego u nóg, gdzie leżało ciało Jezusa. (13) A ci rzekli do niej: Niewiasto! Czemu płaczesz? Rzecze im: Wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli. (14) A gdy to powiedziała, obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że to Jezus. (15) Rzekł jej Jezus: Niewiasto! Czemu płaczesz? Kogo szukasz? Ona, mniemając, że to jest ogrodnik, rzekła mu: Panie! Jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go wezmę. (16) Rzekł jej Jezus: Mario! Ona obróciwszy się, rzekła mu po hebrajsku: Rabbuni! Co znaczy: Nauczycielu! (17) Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca; ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego. (18) I przyszła Maria Magdalena, oznajmując uczniom, że widziała Pana i że jej to powiedział. (19) A gdy nastał wieczór owego pierwszego dnia po sabacie i drzwi były zamknięte tam, gdzie uczniowie z bojaźni przed Żydami byli zebrani, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! (20) A to powiedziawszy, ukazał im ręce i bok. Uradowali się tedy uczniowie, ujrzawszy Pana.”

Ew. Jana 19,21

Jasno i wyraźnie jest powiedziane, że Jezus umarł na krzyżu, ale później zmartwychwstał i już Go na nim nie ma i nigdy na ten krzyż nie powróci, bo Jego ofiara jest wystarczająca i dokonana, a On żyje i wstawia się za nami u Ojca w niebie. Dlaczego więc kościół katolicki nadal przedstawia Jezusa na krzyżu, skoro jest to sprzeczne z faktami oraz z przykazaniem: 

„Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i tego co jest w wodzie pod ziemią. „

2 Mojż. 20:4

„I zamienili chwałę nieśmiertelnego Boga na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka…”

List do Rzymian 1:23

Ta figurka z drewna, żelaza, miedzi czy z czegokolwiek jest zrobiona w żaden sposób nie reprezentuje Jezusa, a na dodatek wisząca na krzyżu sprawia wrażenie, że Chrystus ciągle tam jest przybity i ponosi karę za nasze grzechy i nigdy nie zmartwychwstał! Wchodzisz do kościoła i widzisz nie pusty krzyż, który mógłby przypomnieć ci, że Twój Pan zmartwychwstał, ale figurkę ‚Jezusa’, która zawsze tam jest i daje poczucie smutku, przygnębienia i śmierci…
Prawdopodobnie jest to zabieg celowy, bo kościół katolicki naucza transsubstancjacji, czyli przemiany substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) i wina w ciało i krew Jezusa Chrystusa, co ma być dokonane na słowa kapłana. Według tego dogmatu na każdej mszy ofiara Chrystusa, której dokonał na Golgocie jest powtarzana, co oznacza, że ofiaruje siebie Ojcu, tak jak to uczynił na krzyżu. Jeśli więc na każdej mszy dokonuje się znowu ofiara na krzyżu, to ten ‚Jezus’ z krzyża nigdy nie może zejść, bo ciągle musi ponosić tam za nas karę! To jest nauka demonów, fałszywa i kłamliwa trzymająca miliony wiernych katolików w błędzie i strachu oraz poczuciu, że tylko przez chodzenie na mszę, gdzie dokonuje się ponowna ofiara, mogę uzyskać oczyszczenie i przebaczenie z grzechów, skoro tam pojawia się fizycznie Chrystus. Nie dajcie się oszukać, ta ofiara na krzyżu się wykonała!

„Wykonało się!”

Ewangelia Jana 19:30

„Złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego. Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęceni… gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tamjuż więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.” 
List do Hebrajczyków 10:12-14.18

„(26) Takiego to przystało nam mieć arcykapłana, świętego, niewinnego, nieskalanego, odłączonego od grzeszników i wywyższonego nad niebiosa; (27)który nie musi codziennie, jak inni arcykapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, następnie za grzechy ludu; uczynił to bowiem RAZ NA ZAWSZE, gdy ofiarował samego siebie.”

List do Hebrajczyków 7:26-27

Pamiętajcie, Jezus Chrystus umarł na krzyżu dla naszego zbawienia, ale trzeciego dnia zmartwychwstał – nie ma i nigdy już Go nie będzie na krzyżu, bo On żyje!

” (24) Albowiem Chrystus nie wszedł do świątyni zbudowanej rękami, która jest odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się wstawiać teraz za nami przed obliczem Boga; (25) i nie dlatego, żeby wielekroć ofiarować samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią, (26) gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie. (27) A jak postanowione jest ludziom raz umrzeć, a potem sąd, (28) tak i Chrystus, raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy go oczekują.”

List do Hebrajczyków 9:24-28

On zmartwychwstał i żyje – przyjdź do Jezusa! 

Przerażające szczegóły ukrzyżowania Jezusa.

” ‚Albowiem mowa o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą. Napisano bowiem: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a roztropność roztropnych odrzucę. Gdzie jest mądry? Gdzie uczony? Gdzie badacz wieku tego? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości świata? Skoro bowiem świat przez mądrość swoją nie poznał Boga w jego Bożej mądrości, przeto upodobało się Bogu zbawić wierzących przez głupie zwiastowani. Podczas gdy Żydzi znaków się domagają, a Grecy mądrości poszukują, my zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, natomiast dla powołanych – i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą. Bo głupstwo Boże jest mędrsze niż ludzie, a słabość Boża mocniejsza niż ludzie.’ 

1 list do Koryntian 1:18-25

Poprosić poganina aby uwierzył w Zbawiciela, który został ukrzyżowany było absolutną głupotą w czasach apostoła Pawła. Ukrzyżowanie zostało uznane za tak nieprzyzwoite, że nikt nie mówił o tym. Jeśli krewny został ukrzyżowany za swoje zbrodnie, byłoby wstydem dla ciebie aby o tym wspominać. Ukrzyżowany Zbawiciel to było niespotykane! To było głupotą zgodnie z „mądrością” pogan i zgorszeniem dla Żydów, którzy szukali Królewskiego Mesjasza, a nie ukrzyżowanego zwykłego człowieka z ludu.

Śmierć na krzyżu została zaprojektowana dla maksymalnego bólu z minimalną utratą krwi, rozszerzając w ten sposób ból i cierpienie na wiele dni. Ukrzyżowanie było w każdym znaczeniu tego słowa, ekstremalnie bolsene – agonalne (łac excruciatus – nie do zniesienia bolesne). W celu zrozumienia obscenicznośći i wstydu ukrzyżowania oraz poznać głębię miłości naszego Zbawiciela, musimy zrozumieć okropności, którym nasz Zbawiciel dobrowolnie się poddał.

BICZOWANIE

Małe kulki z ołowiu na początku powodują duże głębokie siniaki, które są wywołane przez kolejne ciosy. W rezultacie skóra na plecach wisiała na długich paskach, a cała powierzchnia była nierozpoznawalną masą rozdartej, krwawiącej tkanki. Kiedy setnik odpowiedzialny za więznia określał jego stan jako był bliski śmierci, wtedy bicie zostało ostatecznie zatrzymane.

Przygotowania do biczowania Jezusa przeprowadzono wedle rozkazów Cezara. Więzień był pozbawiony odzieży, a Jego ręce przywiązane do słupa nad jego głową. Rzymski legionista wychodził do przodu z biczem w ręku. Był to krótki bicz składający się z kilku ciężkich rzemieni, z których każdy był zakończony dwiema małymi kulkami ołowiu. Ciężki bicz smagał wielokrotnie z pełną siłą Jezusa ramiona, plecy i nogi. Początkowo obciążone rzemienie przecinały tylko skórę. Potem kiedy biczowanie było kontynuowane, rozcinały głębiej do tkanek podskórnych, produkując pierwsze sączenie się krwi z naczyń włosowatych i żył skóry, aż wreszcie doprowadzały do tryskającego krwawienia z naczyń tętniczych w mięśniach bazowych.

 UPOKORZENIE

Pół omdlały Jezus był następnie rozwiązany z więzów i mógł paść na kamienny bruk, mokry od jego własnej krwi. Rzymscy żołnierze mieli ubaw z prowincjonalnego Żyda twierdzącego, że jest królem. Rzucili szatę na jego ramiona i włożyli kij w jego rękę jako berło. Nadal potrzebowali korony, aby ich parodia była kompletna.

Małe giętkie gałęzie pokryte długimi cierniami – powszechnie używane do rozpalania ognia w piecykach na węgiel drzewny w podwórzu – zostały uplecione na kształt prowizorycznej korony. Korona została wciśnięta na jego głowę i znowu następowało obfite krwawienie ponieważ ciernie przebijały silnie ukrwioną tkankę. Po wydrwieniu i biciu Go w twarz, żołnierze wzięli kij z jego ręki i uderzali nim po Jego głowie, powodując głębsze wbijanie się cierni w Jezusa czaszkę. Wreszcie zmęczeni swoim sadystycznym sportem zdarli szatę z jego pleców. Płaszcz już zdążył przylgnąć do zakrzepów krwi i surowicy z ran, więc jego oderwanie – tak samo jak w przypadku nieostrożnego ściągnięcia opatrunków chirurgicznych – spowodowało rozdzierający ból. Rany znowu zaczęły krwawić.

Jezus nie pił od poprzedniej nocy, więc kombinacja bicia, korony cierniowej oraz biczowania były źródłem nieodwracalnego procesu ciężkiego odwodnienia i niewydolność krążeniowo-oddechowej. Wszystko to zostało zrobione tak, jak zapowiadały proroctwa, które się wtedy właśnie wypełniły: 

 „(17) Oto psy otoczyły mnie, Osaczyła mnie gromada złośników, Przebodli ręce i nogi moje.”

Psalm 22:17

„(6) Mój grzbiet nadstawiałem tym, którzy biją, a moje policzki tym, którzy mi wyrywają brodę; mojej twarzy nie zasłaniałem przed obelgami i pluciem. „

Izajasz 50:6

„(14) Jak wielu się przeraziło na jego widok – tak zeszpecony, niepodobny do ludzkiego był jego wygląd, a jego postać nie taka jak synów ludzkich, „

Izajasz 52:14

„(4) Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony. (5) Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.”

Izajasz 53:4-5

OTO CZŁOWIEK! KORONA CIERNIOWA I SZATA

 Znaczeniem szkarłatnej szaty i korony z cierni jest podkreślenie tego, że Jezus bierze grzechy tego świata na swoje ciało. Biblia opisuje grzech  jako kolor szkarłatu, a ciernie pojawiały się pierwsze po jesieni jako oznaka przekleństwa. W związku z tym, te przedmioty, które nosił są symbolami, aby pokazać, że Jezus wziął na siebie grzechy (i to przekleństwo) świata na siebie.

 „A do Adama rzekł: Ponieważ usłuchałeś głosu żony swojej i jadłeś z drzewa, z którego ci zabroniłem, mówiąc: Nie wolno ci jeść z niego, przeklęta niech będzie ziemia z powodu ciebie! W mozole żywić się będziesz z niej po wszystkie dni życia swego! Ciernie i osty rodzić ci będzie i żywić się będziesz zielem polnym.”

Ks. Rodzaju 3:17-18

 „Chodźcie więc, a będziemy się prawować – mówi Pan! Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna. „

Ks. Izajasza 1:18

UKRZYŻOWANIE

Ukrzyżowanie zostało wynalezione przez Persów około 300-400 roku przed naszą erą. Zostało „udoskonalone” przez Rzymian w I wieku p.n.e. Jest to prawdopodobnie najbardziej bolesna śmierć kiedykolwiek wynaleziona przez człowieka, określona mianem „nie do zniesienia”. Została ona zarezerwowana przede wszystkim dla najbardziej okrutnych przestępców, jak również dla podbitych wrogów.

Ofiary ukrzyżowania były zazwyczaj rozbierane do naga, a ich ubrania podzielone między rzymskich strażników. W przypadku Jezusa stało się to w ramach wypełnienia Psalmu 22:18 „Mogę policzyć wszystkie kości moje… Oni przyglądają się, sycą się mym widokiem.„

Zwyczajem było, że skazaniec niósł swój krzyż ze stanowiska chłosty na miejscu ukrzyżowania poza murami miasta. Był najczęściej nagi, chyba że zostało to zabronione przez lokalne zwyczaje. Ponieważ masa całego krzyża wynosiła prawdopodobnie ponad 136 kg, tylko poprzeczna belka była noszona. Ciężka pozioma belka składowa krzyża (o wadze od 34 to 57 kg) została umieszczona na karku ofiary i wyważona wzdłuż obu ramionach. Zazwyczaj rozpostarte ramiona były przywiązane do tej poprzecznej belki. Procesja skazanego Chrystusa, dwóch złodziei oraz plutonu egzekucyjnego rzymskich żołnierzy kierowanych przez setnika, rozpoczęła powolną wędrówkę wzdłuż trasy, którą znamy dzisiaj jako Via Dolorosa.

Pomimo wysiłków Jezusa aby chodzić wyprostowanym, waga ciężkiej drewnianej belki wraz z szokiem wywołanym obfitą utratą krwi, to zbyt dużo do uniesienia. Potknął się i upadł. Nieobrobiona drewniana belka wżynała się w rozszarpaną skórę i mięśnie ramion.

Próbował wstać, ale mięśnie człowieka zostały zmuszone do wysiłku poza ich wytrzymałość. Setnik pragnąc kontynuować proces ukrzyżowania, wybrał rosłego gapia z Afryki Północnej, Szymona z Cyreny aby ten dalej niósł krzyż. Jezus szedł za nim, nadal krwawił i pocił się z zimna, lepił się nieprzyjemnie od potu wywołanego szokiem. Wędrówka przez prawie 600 metrów od twierdzy Antonia na Golgotę wreszcie została zakończona.

Poza murami miasta były na stałe umieszczone ciężkie pionowe drewniane słupy, na których poprzeczne belki mogły być umieszczone. Na miejscu egzekucji zgodnie z prawem, ofiara otrzymała gorzki napój wino – zmieszane z mirrą (żółć), jako łagodny środek przeciwbólowy. Choć Jezus był poważnie odwodniony z powodu utraty krwi i płynów, nie chciał tego napoju wypić. Postanowił zmierzyć się ze śmiercią, będąc w pełni świadomy, mógł kontrolować swoje zmysły. Edersheim pisze:

„To była żydowska praktyka miłosierdzia, aby dać skazańcom prowadzonym na egzekucje łyk mocnego wina zmieszanego z mirrą, tak aby zagłuszyć świadomość” (Mass Sem 2,9;. Mid R. 10). Łyk tego napoju zaproponowano Jezusowi, gdy znalazł się na Golgocie. Ale po jego skosztowaniu…nie chciał tego pić…Chciał poddać się temu w pełni i wyjść na spotkanie śmierci… (P.880).

Jezus nie chciał tego napoju. Przestępca zostaje wtedy rzucony na ziemię na plecy z rękami wyciągniętymi wzdłuż poziomej belki. Ręce mogły być przybite lub przywiązane do poprzeczki, ale przybijanie podobno było preferowane przez Rzymian. Pozostałości archeologiczne ukrzyżowanego ciała, znalezione w ossuarium niedaleko Jerozolimy i pochodzącym z czasów Chrystusa, wskazują, że gwoździe były zwężanymi żelaznymi kolcami około 5 do 7 cali (13 do 18 cm) zakończonymi w górnej ich części poprzecznym kwadratowym łbem 3/8 cala (1 cm).

Ponadto, znaleziska z grobowca i Całun Turyński udokumentowały, że gwoździe powszechnie przechodziły raczej przez nadgarstki niż przez dłoń.

Po tym jak oba ramiona zostały przymocowane do poziomej belki, ofiara razem z belką były podnoszene na pasach. Na niskim krzyżu, czterech żołnierzy mogło to osiągnąć stosunkowo łatwo. Jednak na wysokim krzyżu, żołnierze stosowali zarówno drewniane widły jak i drabinki.

Następnie stopy były mocowane do krzyża za pomocą gwoździ lub lin. Znaleziska z grobowca i Całun Turyński sugerują, że przybijanie do krzyża gwoździami było preferowaną praktyką przez Rzymian. Chociaż nogi mogły być przymocowane do boków słupa lub drewnianego podnóżka, zwykle przybijane były wprost do przodu trzonu krzyża. Aby to osiągnąć, zgięcie kolan mogło być bardzo widoczne i wygięte nogi były obracane w kierunku poprzecznym. Lewa stopa była przyciśnięta do prawej nogi. Obie stopy były naciągnięte palcami w dół, gwóźdź przechodził przez łuk podbicia obydwu stóp, pozostawiając kolana umiarkowanie zgięte. Ofiara była teraz ukrzyżowana.

Gdy przybijanie zostało zakończone, titulus – czyli drewniana tabliczka – mocowana była do krzyża gwoździami lub cienkimi elastycznymi sznurkami, tuż nad głową ofiary. Żołnierze i tłum ludzi tam zgromadzony często drażnił i szydzili ze skazańca, a żołnierze zwyczajowo podzielili między siebie Jego szaty.

Do tego całego strasznego cierpienia dochodził kolejny horror, owady siadały na ofiarach lub zagnieżdżały się w otwartych ranach oczu, uszu, nosa umierającej i bezradnej ofiary, a ptaki drapieżne rozrywały ciało w tych miejscach. Poza tym, było w zwyczaju pozostawianie ciała na krzyżu, aby zostało one pożarte przez drapieżne zwierzęta. Jednakże zgodnie z prawem rzymskim, rodzina skazanego mogła zabrać ciało do pochówku po uzyskaniu zgody od rzymskiego sędziego.

Ponieważ nikt nie miał przetrwać ukrzyżowania, ciało nie było wydawane rodzinie dopóki żołnierze nie upewnili się, że ofiara nie żyje. Według zwyczaju, jeden z rzymskich strażników mógł przebić ciało mieczem lub lancą.

Tradycyjnie była to włócznia, którą przebijano serce przez prawą stronę klatki piersiowej – śmiertelną ranę zapewne nauczono i umiało zadawać większość żołnierzy rzymskich. Całun Turyński dokumentuje tę formę zranienia. Co więcej, średnia włócznia piechoty, która była długa na 1,5/1,8 metra, mogła z łatwością dotrzeć do klatki piersiowej człowieka ukrzyżowanego na zazwyczaj niskim krzyżu.”

 NA KRZYŻU 

Gdy Jezus powoli opadły w dół z większą wagą na gwoździe wbite w nadgarstki, przerażliwy, ognisty ból strzelał wzdłuż palców aż do ramion aby eksplodować w mózgu. Gwoździe w nadgarstkach wywierały nacisk na nerw pośrodkowy – duże pnie nerwowe, które przechodzą w połowie nadgarstka i ręki.

Gdy odpychał się w górę, aby uniknąć tej przedłużającej się męki, kładł cały jego ciężar na gwoździu, który przechodził przez jego stopy. Znowu była to okropna agonia ponieważ gwóźdź rozrywał nerwy pomiędzy kośćmi śródstopia Jego stóp.

W tym momencie nastąpiło kolejne zjawisko. Ramiona dopadało zmęczenie i wielkie fale skurczów ogarniały mięśnie, wiążąc je w głęboki nieustępliwy, pulsujący ból. Z tymi skurczami przychodziła niezdolność do pchania siebie w górę. Wisząc na ramionach mięśnie piersiowe – duże mięśnie klatki piersiowej były sparaliżowane i mięśnie międzyżebrowe – małe mięśnie między żebrami – nie byli w stanie funkcjonować. Powietrze mogło być wciągane do płuc, ale nie mogło być wydychane. Jezus walczył, aby wznieść się w celu wzięcia jeszcze jednego choćby krótkiego oddechu. Wreszcie, stężenia dwutlenku węgla wzrosło w płucach i w krwiobiegu, a skurcze częściowo ustały.

 SIŁY CIEMNOŚCI

Kiedy był na krzyżu, ciemności okryły ziemię (od południa do godziny 15.00). Jezus w Ewangelii Łukasza 22:53 łączy tych, którzy Go aresztowali z mocami ciemności. Gdzie są siły zła gdy Jezus wisi na krzyżu? Poniższe wersety z Psalmu 22 wydają się być nie na miejscu kiedy czytasz je po raz pierwszy. Wydaje się, że nie ma wzmianki o „bykach” i „lwach” wokół krzyża, jednak wersety te mają głębsze znaczenie. Bashan był to obszar na wschód od rzeki Jordan, który był znany ze swojej płodności. Bydło hodowane tam rosło do ogromnych rozmiarów. Ludzie w tamtym rejonie czcili demony duchów (związane z Baalem) bydła.1 Piotra 5: 8 opisuje Szatana jako „chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć„. Wersety te sugerują duchową aktywność szatana i jego demonów świętujących mękę Jezusa na krzyżu.

„(12) Nie oddalaj się ode mnie, bo niedola bliska, Bo nie ma nikogo, kto by pomógł! (13) Otoczyło mnie mnóstwo cielców, Obległy mnie byki Baszanu…”

Ks. Psalmów 22:12-13

 ASPEKTY MEDYCZNE UKRZYŻOWANIA

 Po zmuszeniu do niesienia krzyża na miejsce ukrzyżowania, ofiara zostaje umieszczony na plecach, ręce rozciągnięte i przybite do poziomej belki. Gwoździe, które były na ogół około 13-18 cm długości, zostały umieszczone między kośćmi przedramienia (promienia i łokciowej) oraz małymi koścmi rąk (kości nadgarstka).

Umieszczenie w tym miejscu gwoździa miało kilka konsekwencji. Po pierwsze, sprawiało, że ofiara rzeczywiście wisiała tam aż do momentu śmierci. Po drugie, gwóźdź umieszczony w tym miejscu mógł zerwać największy nerw w ręce zwany nerwem pośrodkowym.

Zerwanie tego nerwu jest medyczną katastrofą. Oprócz silnego palącego bólu, zniszczenie tego nerwu powoduje trwałe paraliż ręki. Dzięki przybiciu ofiary w tym miejscu nadgarstka, sprawiało się, że krwawienie było minimalne oraz  żadna kość nie został złamana! Zatem pisma zostały wypełnione:

 „/Pan/ Strzeże wszystkich kości jego, Żadna z nich się nie złamie.”

Psalm 34:20

Umieszczenie stóp jest prawdopodobnie najbardziej istotnym elementem mechanizmu ukrzyżowania. Najpierw kolana były zginane pod kontem około 45 stopni, a stopy zgięte zostawały w dół o dodatkowe 45 stopni aż były równoległe do słupa pionowego krzyża. Żelazny gwóźdź długi na 13-18 cm był wbijany przez stopy między kościami śródstopia. W tym położeniu gwoźdź nie zrywał tętnicy grzbietowej stopy, a powstałe krwawienie nie było wystarczającym do spowodowania śmierci.

Biczowanie poprzedzające ukrzyżowanie było stosowane w celu osłabienia skazańca, a jeśli utrata krwi była znaczna to do wytworzenia hipotensji ortostatycznej /obniżenie ciśnienia tętniczego/ a nawet wstrząsu hipowolemicznego /nagły kliniczny stan zagrożenia życia, w którym na skutek dysproporcji między zapotrzebowaniem a dostarczeniem odpowiedniej ilości tlenu i substancji odżywczych do komórek organizmu dochodzi do upośledzenia funkcji i niewydolności wielu narządów. Może mieć różne przyczyny, jednak przebieg w większości przypadków jest podobny i ma podobne skutki – może prowadzić do utraty przytomności, niewydolności wielonarządowej, a nawet zgonu./ Gdy ofiara została rzucona na ziemię na plecy w ramach przygotowań do unieruchomienia rąk, Jego rany powstałe w wyniku biczowania najprawdopodobniej ponownie były przez to rozrywane i zanieczyszczane brudem. Ponadto, z każdym oddechem bolesne rany biczowania ocierały się o szorstkie drewno krzyża. W rezultacie utrata krwi z pleców prawdopodobnie trwała przez cały proces ukrzyżowania.

Z rozportatymi ramionami, ale nie napiętymi, nadgarstki zostawały przybite do poziomej belki. Wykazano, że więzadła i kości nadgarstka mogły wytrzymać wagę ciała zwisającego na nich, w przeciwieństwie do dłoni. W związku z tym żelazne kolce prawdopodobnie były wbijane pomiędzy kości promieniowe i nadgarstkowe lub pomiędzy dwoma rzędami kości nadgarstkowych – co było bliższe lub przez silne pasma troczka zginaczy nadgarstka i wiązadła śródręcza. Choć gwóźdź w każdym z tych miejsc w nadgarstku może przechodzić między elementami kostnymi, a tym samym nie wytwarzając żadnych złamań, prawdopodobieństwo bolesnej kontuzji okostnej wydaje się być duże. Ponadto, wbijany gwóźdź mógł zmiażdżyć lub zerwać raczej duży nerw pośrodkowy. Stymulowanych nerw wytwarzał potworny ból w obu ramionach. Chociaż zerwany nerw pośrodkowy mógł spowodować częściowy paraliż ręki, niedokrwienie przykurczów i przebijanie różnych więzadeł przez żelazny kolec mógł wytworzyć uchwyt jak szpon.

Najczęściej stopy były przymocowane do przedniej części belki za pomocą żelaza kolec przechodzącego przez pierwszą lub drugą przestrzeń międzyśródstopia, aż do stawu stępowowego. Prawdopodobne jest, że głęboka nerwu strzałkowego i gałęzie środkowych i bocznych nerwów podeszwowych, zostały zranione przez gwoździe. Chociaż biczowanie mogły doprowadzić do znacznej utraty krwi, ukrzyżowanie samo w sobie było procedurą stosunkowo bezkrwawą, ponieważ nie ma większych tętnic – być może poza głębokim łukiem podeszwowym – które przechodzą przez miejsca przybicia do krzyża.

Głównym skutkiem ukrzyżowania, poza agonalnym i ekstremalnym bólem, było wyraźne zakłócenie normalnego oddychania, zwłaszcza wydechu. Masa ciała ciągnięta w dół na wyciągniętych ramion i barkach, powodowała tendencję do ustalenia międzyżebrowych mięśni w stanie inhalacji i tym samym utrudniając bierny wydech. W związku z powyższym, wydech był głównie przeponowy, a oddech stał się płytki. Jest prawdopodobne, że ta forma oddychania nie wystarczała, copowodowało wystąpienie w krótkim czasie hiperkapni /nadmiar dwutlenku węgla w organizmie/. Początek skurczu mięśni lub skurczu tężcowego – ze względu na zmęczenie i hiperkapnie – utrudniał oddychanie jeszcze bardziej.

Powstała pozycja na krzyżu konfiguruje przerażającą sekwencję zdarzeń, które prowadzą do powolnej, bolesnej śmierci. Będąc przygwożdżonymdo krzyża, ofiara teraz znajduje się w pozycji niemożliwej do utrzymania.

Z kolanami zgiętymi pod kątem 45 stopni, ofiara musi dźwigać ciężar ciała mięśniami ud. Jednakże jest to prawie niemożliwe – spróbuj stanąć z kolana zgiętymi pod kątem 45 stopni przez 5 minut. Kiedy siła nóg wyczerpuje się, ciężar ciała musi być teraz ponoszony przez ramiona i barki. Powoduje to w ciągu kilku minut po przybiciu do krzyża zwichnięcie ramion. Minuty później dzieje się to samo z łokciami i nadgarstkami. Wynikiem tych przemieszczeń, są ramiona dłuższe o 15-23 cm niż normalnie.

Ze zwichniętymi ramionami znaczny ciężar ciała przenosi się do klatki piersiowej powodując podniesienie jej do stanu ciągłej inhalacji. W związku z tym w celu zrobienia wydechu ofiara musi napierać na swe nogi aby umożliwić zrelaksowanie się mięśniom żebrowym. Problem polega na tym, że ofiara nie może naciskać bardzo długo, bo nogi są bardzo zmęczone. W miarę upływu czasu, gdy ofiara jest coraz mniej zdolna dźwigać ciężar ciała na nogach, następuje dalsze przemieszczenie się ramion i dalsze podnoszenie się ściany klatki piersiowej co sprawia, że oddychanie staje się coraz trudniejsze.

„Rozlałem się jak woda i rozłączyły się wszystkie kości moje. Serce moje stało się jak wosk, Roztopiło się we wnętrzu moim.”

Psalm 22:15

Wynikiem tego procesu jest seria fizjologicznych następstw katastrofalnych w swoich skutkach. Ponieważ ofiara nie może utrzymać odpowiedniej wentylacji płuc, poziom tlenu we krwi zaczyna się zmniejszać, a poziom dwutlenku węgla we krwi (CO2) zaczyna rosnąć. Proces ten tworzy błędne koło – rosnące zapotrzebowanie tlenu, które nie może być spełnione, a następnie coraz większą częstotliwość akcji serca. Rosnący poziom CO2 pobudza serce do szybszego bicia, w celu zwiększenia dostarczania tlenu i usuwania CO2. Ze względu na płytki oddech, płuca ofiary zaczynają się zwijać w małych obszarach, powodując niedotlenienie i hiperkapnie.

Kwasica oddechowa /rodzaj kwasicy, która rozwija się w następstwie upośledzonego wydalanie dwutlenku węgla przez płuca, co powoduje wzrost stężenia kwasu węglowego w płynie międzykomórkowym i obniżenie PH krwi./ przy braku kompensacji ze strony nerek – z powodu utraty krwi przez liczne bicie – powodowała zwiększenie obciążenia dla serca, który bije szybciej aby wyrównać straty. Po kilku godzinach serce zaczyna słabnąc, płuca zapadają się i wypełniają się płynem, co dodatkowo zmniejsza ilość dostarczanego tlenu do tkanek. Utrata krwi i hiperwentylacji powodują poważne odwodnienie. Przez okres kilku godzin kombinacja zapadania się płuc, niewydolnego serca, odwodnienia i niemożności uzyskania odpowiedniej ilości tlenu dla tkanek spowoduje w końcu śmierci ofiary. Ofiara w rezultacie nie może prawidłowo oddychać i powoli dusi się na śmierć. W przypadku silnego stresu sercowego, takich jak ukrzyżowanie, serce ofiar może nawet wybuchnąć. Proces ten nazywany jest „Pęknięciem serca.”

Rzeczywista przyczyna śmierci przez ukrzyżowanie była wieloczynnikowa i nieco zróżnicowana w każdym przypadku, ale dwiema najbardziej znaczącymi przyczynami najprawdopodobniej byłyhipowolemiczny szok /nagły kliniczny stan zagrożenia życia, w którym na skutek dysproporcji między zapotrzebowaniem a dostarczeniem odpowiedniej ilości tlenu i substancji odżywczych do komórek organizmu dochodzi do upośledzenia funkcji i niewydolności wielu narządów/ i wyczerpanie powiązane z uduszeniem się. Inne możliwe czynniki przyczyniające się do śmierci to odwodnienie, zaburzenia rytmu wywołane stresem i zastoinowa niewydolność serca z szybkim nagromadzeniem osierdzia i możliwe wystąpienie płynów w jamie opłucnej. Crucifracture (łamanie goleni, aby ukrzyżowany nie mógł się podnosić do góry w celu łatwiejszego oddychania) jeśli zostały wykonane, prowadziły do śmierci w ciągu kilku minut z powodugwałtownego uduszenia.

 JEGO OSTATNIE SŁOWA

Spazmatycznie, Jezus był w stanie pchnąć siebie w górę aby zrobić wydech i wdech po życiodajny tlen. To było bez wątpienia w tych momentach, w których wypowiedział siedem krótkich zdań, które są zapisane. 

Cierpiał godzinami doznając nieograniczonego bólu, cykli skręcania rozdzierających stawy skurczy, przerywanym częściowym uduszeniem i  piekącym bólem, kiedy tkanka zostawała rozerwana na Jego poszarpanych plecach przez ruch w górę i w dół na szorstkich, nieobrobionych belkach drewnianego krzyża. Potem zaczęła się jeszcze jedna agonia, głęboki miażdżący ból w klatce piersiowej, kiedy osierdzie – worek otaczający serce – powoli wypełniał się surowicą i zaczął ściskać serce.

 Proroctwo z Psalmu 22:15 wypełniło się: „Rozlałem się jak woda i rozłączyły się wszystkie kości moje. Serce moje stało się jak wosk, Roztopiło się we wnętrzu moim.” 

Koniec zbliżał się szybko. Utrata płynów tkankowych osiągnęła poziom krytyczny; sprężone serce zmagało się z pompowaniem ciężkiej, gęstej, wolno płynącej krwi do tkanek, a umęczone płuca szaleńczo starały się wdychać małe łyki powietrza. Tkanki wyraźnie odwodnione, wysłały powódź bodźców do mózgu. Jezus dyszac wydał piąty okrzyk: „Pragnę„. I znów czytamy w proroczym psalmie: „Siła moja wyschła jak skorupa, A język mój przylgnął do podniebienia mego i położyłeś mnie w prochu śmierci.” (Psalm 22:16).

Jezusowi zaproponowano drugi napój, który przyjął, ‚pocsa’ – kwaśne wino, które było popularne w tamtym czasie. Jezus przyjął ten napój ze względu na dwa ważne rzeczy. Podanu go Mu na „łodydze hyzopu”. Pamiętajmy, że te wydarzenia miały miejsce na Święto Paschy. Podczas tego święta, hyzop został użyty, do pomazania krwią baranka paschalnego, drewnianych odrzwi Żydów. To jest ciekawe, bo koniec tej łodygi hyzopu wskazał na krew doskonałego Baranka, który został przybity do drewnianego krzyża dla zbawienia całej ludzkości.

Ponadto, ocet winny jest produktem fermentacji, który jest wykonany z soku winogronowego i drożdży. Słowo to znaczy  dosłownie „to co jest skwaśniałe” i jest związane z określeniem hebrajskim „co jest na zakwasie”. (Holmans) drożdże lub zakwas, to biblijny symbol grzechu. Kiedy Jezus wziął ten napój, (tj. napój, który jest „na zakwasie”) stało się to zatem symblem Chrystusa biorącego grzechy świata na swoje ciało.

Po tym ostatnim napoju, jego ciało było już w obliczu śmierci, a On czuł jej chłód wkradający się poprzez Jego tkanki. Ta świadomość przyniosła Jego szóste słowo, może trochę więcej niż udręczony szept: „Wykonało się„. Jego misja pokutna została zakończona. Wreszcie mógł pozwolić swojemu ciało umrzeć. W ostatnim przypływie siły, jeszcze raz nacisnął rodartymi stopami na gwoździe, wyprostował nogi, wziął głębszy oddech i wydobył Jego siódmy i ostatni krzyk: „Ojcze, w  ręce Twoje polecam ducha mojego.”

Choć ukrzyżowanie jest straszne dla naszych zmysłów, nigdy nie zrozumiemy duchowej agonii piekła, którego Jezus doświadczył dla nas na krzyżu. Nie ma takiego wyświetlacza graficznego, który mógłby uświadomić naszym zmysłom gniew Boży wylany na Jezusa Chrystusa. On wypił Boży gniew skierowany przeciw naszym grzechom! Gniew, który był przeznaczony dla nas i doświadczony w wieczności piekła, Jezus doświadczył w jednej chwili. Bóg doświadczył piekła dla ciebie i dla mnie! To jest miłość, która nie może być zdefiniowana, tylko doświadczona!

Czy znasz Jego miłość? Czy On zmienił twoje życie?”

* Przetłumaczone za zgodą autora orginalnego tekstu ‚The Crucifixion of Jesus in Excruciating Detail’ ze strony mudpreacher.org

// – Wikipedia

Jezus Chrystus vs Maryja

„Ten cały kult Maryjny, to jest dowód na to, co się dzieje kiedy odrzucimy Pismo oraz Jego ewangelię i szukamy gdzie indziej zbawienia niż w niepowtarzalnej ofierze Jezusa. Główny sprzeciw wobec Maryjnych doktryn jest to: ta tradycja człowieka, która nie jest potwierdzona w Piśmie ani przez Ducha Świętego, tworzy wielką równowagę między bezgrzesznym Synem Bożym, a błogosławionym lecz odkupionym stworzeniem Maryją. Pomyśl o tym, Rzym zrównał Maryję z Jezusem w następujący sposób /patrz tabelka/ – tak głęboko została zniekształcona unikalność Jezusa Chrystusa w dzisiejszym katolicyzmie.” James White