Jezus Chrystus jest 100% Bogiem, jak Ojciec. Warto też pamiętać, że jest jeden Bóg w trzech osobach: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.

Kiedy uczciwie przypatrzymy się Słowu Bożemu, to nie można mieć co do tego wątpliwości, bo Jezus czyniąc wielkie cuda, odpuszczając grzechy, znają umysły i myśli serca ludzkiego, będąc Panem sabatu, przyjmujący cześć od ludzi, czyniąc się równym Bogu, nazywając Synem Bożym i Ja jestem, dzieląc chwałę z Ojcem czy w końcu wzbudzając siebie samego z martwych nie może być jedynie stworzeniem czy bogiem przez małe ‚b’, lecz Bogiem Jahwe, który jest Panem nie tylko wszechświata, ale i żywych i umarłych. Wierząc w Jezusa, który nie jest Bogiem równym Ojcu, wierzymy w wymyślonego Jezusa, fałszywego Jezusa, który nie może nikogo zbawić, usprawiedliwić i wzbudzić z martwych ku wieczności. Jeśli komuś się wydaje, że wielbi Boga Ojca poprzez odrzucenie Jezusa Boga, to się myli, gdyż Chrystus powiedział ‚Ja i Ojciec jedno jesteśmy’ (Ewangelia Jana 10:30).

Ci, którzy nie wielbią Chrystusa jako Boga, często znają Pismo, ale wybierają posłuszeństwo nie ewangelii, ale organizacji, religijnemu szyldowi i zwiedzionym ludzkim liderom, którzy ją prowadzą, a dla których własna litera jest ważniejsza niż zbawienie dusz ludzkich. Do tych wilków w owczych skórach Jezus kieruje te same ostrzeżenie co do uczonych w Piśmie i faryzeuszy: ‚Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zamykacie Królestwo Niebios przed ludźmi, albowiem sami nie wchodzicie ani nie pozwalacie wejść tym, którzy wchodzą’ (Mt 23:13)

Kiedy pytam Świadka Jehowy ‚Czy masz pewność zbawienia?’, to wiem, że to pominie, bo chyba jeszcze nigdy nie dostałem pozytywnej odpowiedzi, ale to oczywiste, kiedy odrzuca się Chrystusa Boga, bo bez Niego, nie można doznać narodzenia na nowo, nie można być poznanym z imienia i należeć do Jego stada, gdzie owce znają i rozpoznają Jego głos i idą za Nim ku zbawieniu. Bez Chrystusa Boga nie ma dla nikogo przebaczenia grzechów, usprawiedliwienia, pojednania z Ojcem i pewności co do życia wiecznego, gdyż to wszystko można otrzymać jedynie z łaski przez wiarę w Syna Bożego, który jest Bogiem.

Jeśli jesteś dziś w miejscu, gdzie nie masz pewności zbawienia, a chcesz to zmienić i doświadczyć miłosierdzia, sprawiedliwości i wyzwalającej prawdy przez objawienie Chrystusa, to polecam ci poniższy tekst, który jest oparty na części wykładu Jamesa White, chrześcijańskiego apologety i uczonego, znawcy oryginalnych języków Pisma, pod tytułem ‚Jak świadczyć Świadkowi Jehowy’ w których dzieli się swoją wiedzą i historią zwiastowania ewangelii o Jezusie Bogu starszym z organizacji Światków Jehowy.

‚Pozwól, że zabiorę cię do tekstu Pisma Świętego, czy mógłbyś otworzyć swoją Biblię, proszę? Możesz użyć jakiekolwiek tekstu chcesz, możesz użyć swej Biblii. Czy mógłbyś proszę, zwrócić się ze mną do Psalmu 102 i przeczytać mi, co jest tam napisane, zaczynając od wersetu 25?

‚Rzekłem: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, Wszak lata twoje trwają z pokolenia w pokolenie. Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje’

O kim to jest? Jedyne co musisz zrobić, to przewinąć kilka wersetów wstecz, w wersecie 23 jest napisane ‚I królestwa, aby służyć Panu’. Kiedy Pan jest pisany wielką literą, ale mniejszą czcionką, jest to sposób, w jaki tłumacz Biblii angielskiej mówi, że jest to tetragram Jahwe lub Jehowa. (W Polskim wydaniu jest to po prostu napisane ‚Pan’). W Biblii Świadków Jehowy ten werset brzmi: ‚a także królestwa, aby służyć Jehowie’, więc i tu widać, że mówi on o Bogu Jahwe. Jehowa jest stwórcą niebios i ziemi i On się nie zmienia, one się zużywają, On się nie zużywa, co jest stworzone jest niestałe lub zmienne, ale Bóg nie jest niestały ani zmienny. Taka jest niezmienność Jehowy i Świadkowie to przyznają. Mam więc pytanie: ‚Czy jest coś lub ktoś inny niezmienny jak Jehowa?’. Jeśli nie ma, to mając to na uwadze przejdźmy do Hebrajczyków 1:18 ‚lecz do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków, Berłem sprawiedliwym berło Królestwa twego’. ‚lecz do Syna’ – rozpoczyna się długi cytat, który zajmuje wersety 8 i 9 z Psalmu 45 ale to mówi o Synu, więc jeśli spojrzysz na werset 10, jest tam jeszcze inny cytat o Synu i jaki jest ten cytat o Synu ‚Oraz: Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię, i niebiosa są dziełem rąk twoich; one przeminą, ale Ty zostajesz; I wszystkie jako szata zestarzeją się, i jako płaszcz je zwiniesz, jako odzienie, i przemienione zostaną; ale tyś zawsze ten sam i nie skończą się lata twoje’. Autor Listu do Hebrajczyków przyjmuje tekst o Jahwe jako o stałym i niezmiennym i odnosi go do Syna w Liście do Hebrajczyków 1:10-12

Być może tego nigdy nie widziałeś i zobaczyłeś, ale sprawdź i zbadaj to uważnie, a między czasie chciałbym ci pokazać coś jeszcze. Przejdźmy do Ewangelii Jana 12:39-41 ‚Dlatego nie mogli uwierzyć, że znowu rzekł Izajasz: Zaślepił oczy ich i zatwardził serce ich, aby nie widzieli oczami swymi i nie rozumieli sercem swym, i żeby się nie nawrócili, i żebym ich nie uzdrowił. To powiedział Izajasz, gdyż ujrzał chwałę jego i mówił o nim’. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad wersetem 41, gdzie Izajasz ‚ujrzał chwałę jego’, o kim tu mowa, kto ma chwałę? Istnieje tylko jeden, który ma chwałę, spójrzmy na 42 ‚Mimo to jednak wielu członków Rady uwierzyło w niego, ale gwoli faryzeuszów nie wyznawali swej wiary, żeby nie zostali wyłączeni z synagogi;’ To jest Jezus, to wszystko dotyczy Jezusa, więc Jan mówi, że Izajasz wypowiedział te słowa, ponieważ widział chwałę Jezusa i o Nim właśnie mówi. Skąd on to zacytował? Z Izajasza 6:2-3,5 ‚roku śmierci króla Uzjasza widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a kraj jego szaty wypełniał świątynię. Jego orszak stanowiły serafy, z których każdy miał po sześć skrzydeł, dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swoje nogi i na dwóch latał. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego…I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów’

Kiedy spojrzysz na to, to zobaczysz, że Izajasz jedynie kogo widział, to zobaczył Jehowę siedzącego na swym tronie. Jeśli więc zapytałbyś Izajasz, kogo widziałeś na tronie? Odpowiedziałby, że widział Jehowę. Gdybyś zapytał Jana: ‚Janie kogo widzi Izajasz?’ Odpowiedziałby, że Jezusa.

Pozwólcie, że podzielę się z wami czymś zabawnym, kiedy pisałem moją książkę „Zapomniana Trójca”. Pisałem tę sekcję na temat fragmentów, które identyfikowały Jezusa jako Jahwe i zdecydowałem się przeczytać jednego z lepszych pisarzy Świadków Jehowy, który próbował obejść ten tekst, abym mógł przedstawić bardziej uzasadniony przypadek, silniejszy dowód, bo warto posłuchać co mają do powiedzenia najlepsi krytycy, a wtedy twoja prezentacja będzie dzięki temu o wiele lepsza, i dlatego podczas czytania byłem zmuszony pomyśleć no cóż, do jakiej Biblii odnosiliby się czytelnicy ewangelii Jana, ponieważ Nowy Testament jeszcze nie istniał. Mam na myśli, że niektóre księgi w momencie pisania Ewangelii Jana istniały, ale jako całość jeszcze nie były zebrane, a więc Biblią wczesnego kościoła była Septuaginta, greckie tłumaczenie Starego Testamentu i wszystkie cytaty Jana pochodzą z greckiej Septuaginty, ponieważ on zakłada, że to właśnie będziesz czytał, więc spojrzałem do niej i zacząłem czytać Izajasza 6 i dotarłem tylko do pierwszego wersetu, zanim zatrzymałem się w miejscu. Nigdy tego nie zauważyłem, dopóki nie spojrzałem na to ponownie. Jest różnica między grecką Septuagintą, a hebrajskim masoreckim tekstem w Izajasz 6:1. Wszyscy znamy werset ‚a kraj jego szaty wypełniał świątynię’, a wiesz co mówi grecka Septuaginta? ‚a Jego chwała napełniała świątynię’ – używając dokładnie tych samych greckich słów, których użył Jan w Jana 12:41, więc gdzie Izajasz widział chwałę Jezusa? Jedynym miejscem jest Izajasz 61 w greckiej Septuagincie. To samo tłumaczenie, którego będą używać, więc każdy, kto początkowo czyta ewangelię Jana i używa przekładu Starego Testamentu, z którego on cytuje, wie dokładnie, do czego się odnosił, pomijamy to w języku angielskim, ponieważ nie znamy Starego Testamentu no cóż, po pierwsze, nie sprawdzamy fragmentów Starego Testamentu, żeby poznać ich kontekst, więc nie widzimy tego tutaj wyraźnie w księdze, która zaczyna się od ‚en archē ēn ho logos kai ho logos ēn pros ton theon kai theos ēn ho logos’. Logos jest wieczne, logos jest wieczne we wspólnocie z Ojcem, logos ze swej natury jest bóstwem i zakończy się to tym, że Tomasz upadnie przed Jezusem i powie: ”ho kyrios mou kai ho theos mou’ – ‚Pan mój i Bóg mój’, a odpowiedzią Jezusa nie jest upomnienie go, ale wypowiedzenie tych słów ‚Że mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli’. W tej księdze, gdzie boskość Chrystusa jest tak jasna, w tej księdze, gdzie w Jana 8:24, 85:8, 13:19, 18:5-6 Jezus twierdzi, że ‚Ja jestem’, używając tej samej konstrukcji z greckiej Septuaginty w Księdze Izajasza.

Chcesz ironii? Wiecie, skąd Świadkowie Jehowy wzięli swoją nazwę? Izajasz43:10 ‚Wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – i moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem, że przede mną Boga nie stworzono i po mnie się go nie stworzy’. Słyszycie to w środku ‚moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem’ = ‚ego eimi’ po grecku ‚Ho on’ w hebrajskim. Kiedy Jezus prorokował, że zostanie wydany przez Judasza w Jana, rozdział 13 wiecie, co zrobił? Zacytował Izajasza 43:10 i odniósł to do siebie w tych samych słowach. Werset, którego Świadkowie Jehowy używają, aby zyskać swoją nazwę, naucza o boskości Chrystusa, którą odwracają i jej zaprzeczają, czy nie jest zadziwiające?

Tutaj, w środku tej księgi Jana, ze wszystkimi tymi odniesieniami do boskości Chrystusa. Jan 5:17-18, kiedy Jezus powiedział, że ‚Mój Ojciec aż dotąd działa i Ja działam’, mówiąc o uzdrowieniu w szabat, a Żydzi chcą zabić go, ponieważ czyni siebie równym Bogu. Jan rozdział 19 ‚My mamy zakon, a według zakonu winien umrzeć, bo się czynił Synem Bożym’. Tak wiele odniesień, spójrz na Jana 17, i tak dużo na ten temat bóstwa Chrystusa, a w samym środku tego prawie nigdy nie widzimy Jana 12:41 ‚To powiedział Izajasz, gdyż ujrzał chwałę jego i mówił o nim’. To jest o Jahwe, o Jehowie.

Chciałbym tylko zachęcić Cię, abyś bardzo uważnie przyjrzał się tym informacjom, zastanawiasz się, dlaczego wierzę w Trójcę i teraz myślę, że możesz zrozumieć, dlaczego Biblia uczy, że istnieje jeden prawdziwy i wieczny Bóg o imieniu Jahwe. A jednak, kiedy przychodzimy w Nowym Testamencie Ojciec jest utożsamiany z Jahwe, na przykład w Izajasz 53, który składa nasze grzechy na Mesjasza – Jahwe to czyni. Kim On jest? Jest Ojcem. Ojciec jest zidentyfikowany jako Jahwe i tu możemy się zgodzić, ale gdzie się nie zgadzamy to, że te wersety pokazują, a ci sami autorzy Nowego Testamentu identyfikują Jezusa jako Jahwe. I kim jest Duchem Pańskim? Jest Panem z dużej litery, Duchem Jahwe, Duchem Jehowy. Różnią się od siebie, a jednak autorzy Nowego Testamentu mówią nam, że wszystkie te trzy odrębne osoby są utożsamiane z Jahwe, więc po prostu uznaję, że istota Boża, będąc nieograniczoną i wieczną, może być współdzielona, a przez objawienie jest współdzielona przez trzy Osoby Boskie, Ojca, Syna i Ducha. Jeden Bóg, trzy osoby, wszystkie opisanie jako Jahwe i w to chrześcijanie wierzyli od początku i do tego zachęcam cię, abyś w to uwierzył”