Bóg w trzech osobach

Trójca w Biblii

Bardzo ciekawy, pouczający wykład Davida Wooda na temat Trójcy. Warto się zapoznać się z nim uważnie, gdyż zawiera wersety, które rzadko pojawiają się w tej dyskusji, a są bardzo ceną wskazówką, potwierdzającą naukę Pisma, że Bóg jest jeden, lecz w trzech osobach, gdyż Ojciec jest Bogiem, Chrystus jest Bogiem oraz Duch jest Bogiem. Chwała naszemu Bogu!

„Dlaczego chrześcijanie wierzą w doktrynę Trójcy? Wierzymy, bo jesteśmy zmuszeni do tego poglądu przez Trójjedynego Boga, a nie z powodu soboru kościoła. Sobory kościoła zostały zmuszone do tego poglądu przez Trójjedynego Boga. Chrześcijanie posiadają pewne dane, z którymi możemy pracować. Każdy ma jakieś dane. Rozglądamy się wokół nas i widzimy, że jest to zorganizowane w pewien sposób. Wiemy, że istnieje moralne prawo, a setki milionów ludzi na świecie wierzą, że byli świadkami cudu. Wszystko to pozwala nam sformułować koncept Boga, ale chrześcijanie posiadają także Pismo, Nowy Testament i Stary Testament i kiedy zaczynamy czytać Pismo, bardzo szybko robi się ciekawie. To są dwa pierwsze wersety Pisma, na długo przed pojawieniem się chrześcijaństwa.

„Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była pustkowiem 1 chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód.” (Rdz 1:1-2)

Mamy więc Boga, ale później pojawia wyróżnienie „Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód”. Następnie w tym samym rozdziale, otwierającym Biblię rozdziale w wersecie 26 czytamy: „Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa”. I teraz pojawiają się dwa oczywiste pytania: Do kogo Bóg mówił? Oraz, dlaczego powiedział „Uczyńmy” liczba mnoga i „według naszego podobieństwa” liczba mnoga? Liczba mnoga majestatu, prawda? Żydzi nie używali liczby mnogiej majestatu, więc dlaczego używa jej, jest to na razie tajemnica. Nie wiemy tego jeszcze, ale kiedy kontynuujemy czytanie, ta tajemnica się pogłębia. W Izajasza 9:6 prorok wygłasza proroctwo: „Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju.” Dziecię się narodziło, syn jest dany, a to dziecko powiedziane, że jest to „Bóg Mocny”. Jak dziecko będzie Bogiem Mocnym?

Izajasz 49:16 – Jahwe mówi, Jahwe jest mówcą i On mówi: „Zbliżcie się do mnie i słuchajcie tego! Od samego początku nie mówiłem w skrytości, odkąd się to dzieje, Ja tam jestem! A teraz Wszechmogący, mój Pan, posłał mnie i jego Duch.” Jahwe przemawia i Jahwe mówi, że został posłany przez Jahwe wraz z Duchem Jahwe. Jak Bóg może zostać posłany przez Boga razem z Duchem Boga? Jeszcze nie wiemy. Później w Starym Testamencie w Zachariasz 12:10 Jahwe mówi „Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję ducha łaski i błagania. Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym.” Jahwe wyleje Ducha, który sprawi, że ludzie będą pokutować i spojrzą na Jahwe, którego przebodli i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym. Jak niematerialny Bóg może zostać przebodzony? Chyba, że przybierze ciało. Tak więc Stary Testament konkluduje i pozostawia nas z wieloma pytaniami, jak pogodzić twierdzenie, że istnieje tylko jeden Bóg, z intrygującymi wskazówkami mnogości.

Następnie pojawia się Jezus. Jezus mówi swoim naśladowcą, że On jest Sędzią ostatecznym wszystkich ludzi, mimo tego, że Stary Testament naucza, że Jahwe jest Sędzią ostatecznym wszystkich ludzi. Jezus mówi, że jest tym, który wzbudzi umarłych w czasie zmartwychwstania, mimo tego, że Stary Testament naucza, że Jahwe jest tym, który wzbudzi umarłych przy zmartwychwstaniu. Jezus nazywa siebie Panem Sabatu. Twierdzi, że jest Panem proroka Dawida. Twierdzi, że „Jam jest” z Księgi Rodzaju. Twierdzi, że jest większy niż świątynia Boża. Jezus mówi nam, że ma absolutnie unikalną relację z Ojcem, że może odpowiadać na modlitwę, że jest obecny gdziekolwiek Jego naśladowcy są zebrani i że jest ze swoimi naśladowcami na zawsze i że ma wszelką władzę niebie i na ziemi. Nawet składa zaskakującą deklarację, że wszystko, co ma Ojciec, ‚moje jest’. Ale Jezus także modli się do Ojca, a zarazem twierdzi, że jest od Ojca. Dlaczego Jezus czynił twierdzenia, które wyłącznie Bóg może czynić, a jednak zwraca uwagę na Boga jako Ojca?

W Jana 14 i 16 Jezus mówi, że po powrocie do Ojca, On i Ojciec razem poślą Ducha Świętego. Duch jest posłany, a jednak jak widzimy, Duch jest z Ojcem podczas stworzenia. Psalm 104:30 naucza, że Duch tworzy wszechświat. Duch jest wszechmogący 1 Koryntian, wszechobecny w Psalmie 139 i wieczny w Hebrajczyków 9. To są boskie atrybuty, a mimo tego Duch jest odrębny od Ojca i Syna. W takim razie, co czynimy z tym wszystkim? Jeśli Ojciec jest Bogiem, Syn jest Bogiem, Duch jest Bogiem i jeśli Ojciec nie jest Synem, a Syn nie jest Duchem, a Duch nie jest Ojcem, a istnieje tylko jeden Bóg? – Trójca jest jedynym wyjściem. Dlatego też powiedziałem, że jesteśmy zmuszeni do tego poglądu przez samego Trójjedynego Boga.”

Trójca jest podstawą ewangelii.

„wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy.” 1 Kor 8:6

„A Pan jest Duchem; gdzie zaś Duch Pański, tam wolność.” 2 Kor 3:17

„A gdy Jezus został ochrzczony, wnet wystąpił z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim. I oto rozległ się głos z nieba: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem.” Mt 3:16-17

Kim Jezus nie jest, a kim jest.

Czy Szczepan modli się do Jezusa jako Boga?

Poniższy tekst, jest odpowiedzią na jeden z wpisów na stronie antytrynitarian pt. ‚Czy Szczepan modli się do Jezusa jako Boga?’

Ten werset jest bardzo fajnym przykładem tego, że słowa Szczepana jednak były modlitwą do Pana Jezusa Chrystusa, którego wyznawał za Boga, co postaram się w poniższym tekście wykazać.

Na początek zacznijmy może od najpopularniejszych przekładów Biblii, które tłumaczą werset, o którym mowa z Dziejów Apostolskich 7:59 w ten sposób:

„Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: Panie Jezu, przyjmij ducha mego! ” Biblia Tysiąclecia
”I kamienowali Szczepana, który się modlił tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij ducha mego.” Biblia Warszawska
”I kamionowali Szczepana modlącego się i mówiącego: Panie Jezu! przyjmij ducha mojego!” Biblia Gdańska

Jak widać wszystkie oddają słowa Szczepana jako modlitwę, bo słowo ‚epikaléo’, które pojawia się w tym wersecie, a jest dla naszego temu kluczowe, tłumaczone dosłownie oznacza ‚„Wołać, wzywać, odwoływać się do jakiejś zwierzchności” jak to autor słusznie przytoczył, a każdy chrześcijanin, który praktykuje modlitwę do Boga, zgodzi się z tym, że nasze modlitwy do Pana, są nie tylko rozmową z Nim, ale swego rodzaju wołaniem czy wzywaniem Go czy też odwoływaniem się do Niego. Czy w takim razie powiedzenie, że Szczepan ‚wołał do Jezusa’ czy ‚wzywał Jezusa’ przekreśla możliwość modlitwy? Absolutnie nie, wręcz umacnia twierdzenie, że to była głęboka i szczera modlitwa. Wróćmy jeszcze na chwilę to tego słowa ‚epikaléo’, bo jest ono bardzo istotne, a tłumaczy się je jako ‚wzywając imienia (Pana)’ i mamy wiele przykładów w Biblii, właśnie takiego użycia tego wyrazu.

Jednym z dowodów w Piśmie Świętym, że ludzie mogą modlić się do Jezusa, jest zwracanie uwagi właśnie na zwrot: „wzywać imienia Pana”. W Starym Testamencie wierzący, którzy „wzywali imienia Pana”, modlili się się do Boga, uciekali się do Niego, lub prosili Go o pomoc.

Oto kilka przykładów.

Abraham, który miał zwyczaj modlitwy do Boga, często wzywał imienia Pana, jak np.w tym wersecie:

”Stamtąd wyruszył w góry na wschód od Betelu i rozbił swój namiot. Betel było z zachodu, a Ai ze wschodu. Tam zbudował Panu ołtarz i wzywał imienia Pana.” Księga Rodzaju 12:8

W poniższym psalmie widzimy, że wielcy mężowie Boży te ‚wzywali imienia Pana’:

„Mojżesz i Aaron są wśród kapłanów jego, A Samuel wśród tych, którzy wzywają imienia jego; Wołali do Pana, a On ich wysłuchał.” Księga Psalmów 99:6

Bóg powiedział, że kiedy ludzie będą ‚wzywać mojego imienia’ wysłucha ich:

„Tę trzecią część wrzucę w ogień i będę ją wytapiał, jak się wytapia srebro, będę ją próbował, jak się próbuje złoto. Będzie wzywać mojego imienia i wysłucham ją. Ja powiem: Moim jest ludem, a ona odpowie: Pan jest moim Bogiem.” Księga Zachariasza 13:9

Tak jak w Starym Testamencie odnajdujemy przykłady ludzi modlących się do Boga i wzywający Jego imienia, tak samo i Nowym Testamencie znajdujemy zapisy wierzących modlących się do Jezusa używających tej samej terminologii:

„zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, wraz ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na każdym miejscu, ich i naszym:” 1 list do Koryntian 1:2

Wyraźnie więc widać, że jest tu ta sama fraza użyta co w ST odnosząca się do Boga, w NT odnosi się również ona do Jezusa. Można śmiało powiedzieć, że ‚Wzywanie Pana’ oznacza modlitwę, uwielbienie, dziękczynienie, prośbę czy cześć, a to wszystko powinny zawierać nasze modlitwy do Boga i dobrze wiemy, że tak wzywać imienia Pańskiego jak Szczepan, może tylko człowiek wierzący prawdziwie ewangelii, która zresztą zapewnia, że w kto w swej modlitwie wzywa Pana zbawiony będzie: „Nie masz bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają. Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie.” List do Rzymian 10:12-13

A słowo ‘Pan’ odnosi się tu do Jezusa Chrystusa.

Musimy pamiętać o tym, że kiedy czcimy Jezusa czcimy też samego Boga, ale co więcej, jeśli nie czcimy Syna to nie czcimy Ojca!

„Bo i Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszelki sąd przekazał Synowi, aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał.” Ewangelia Jana 5:22-23

Jak więc czcimy Ojca? Poprzez naszą modlitwę, uwielbienie, posłuszeństwo czy dziękczynienie i tak samo czynimy w stosunku do Jego Syna. Pamiętajmy też, że w Biblii nie ma żadnego zakazu modlitwy do Jezusa, co jest też bardzo znamienne, gdyż w Piśmie Świętym Bóg jasno umieścił swoje zakazy, a jednym z nich jest ten, który mówi, że

„Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył.” Ewangelia Ma-teusza 4:10

Mamy więc nakaz oddawania czci, uwielbienia i chwały tylko Panu Bogu, a sama modlitwa jest właśnie też takim aktem, więc gdyby Pan nie widział dobrym modlitwy do swego Syna, jasno przykazałby to nam w swoim Słowie. Wracając jednak do Szczepana, możemy z całą pewnością stwierdzić, że jako mąż święty, pełny wiary i Ducha Świętego te prawdy rozumiał doskonale, dlatego nigdy nie modliłby się do Jezusa i nie wołałby do Niego, gdyby było to przeciwko Pismu i przykazaniom Bożym, nie odważyłby się na bałwochwalstwo, jeszcze w tak krytycznym momencie swego życia. A co on czyni?

Kiedy widzi ‚chwałę Bożą i Jezusa stojącego po prawicy Bożej’ zaczyna się modlić ‚Panie Jezu’ wyznając tym samym swą wiarę w Chrystusa jako swego Pana, ale też Boga, oddając Chrystusowi należytą cześć upada przed Nim na kolana. Mało tego, oddaje swego ducha w ręce Pana, aby był z nim po śmierci, co podkreśla zbawczą moc Jezusa, a też i to, że każdy kto w Niego prawdziwie wierzy ma pewne życie wieczne i po śmierci idzie na spotkanie z Chrystusem, aby być z Nim w społeczności, potwierdzają nam to również słowa apostoła Pawła, który pisał: „Jesteśmy więc pełni ufności i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana” (2 List do Koryntów 5, 8).

Szczepan wiedział i rozumiał to, że Zbawicielem może być tylko sam Bóg, bo znał choćby te słowa: ‚Jam jest Pan, a niemasz oprócz mnie zbawiciela.’ Księga Izajasza 43:11 A Chrystusa właśnie za takiego Boga uważał, dlatego w swoich ostatnich minutach życia, wzywał Jezusa i do Niego się uciekał, gdyż wierzył, że Jedynie On może zachować i zbawić jego duszę.

Gdyby Pan Jezus nie był Bogiem, który zbawia i odpuszcza grzechy, to nawet gdyby widział Chrystusa, to czy w ostatnich słowach na tej ziemi zwracałby się do Niego, czy raczej wykorzystałby ten jakże kluczowy i ostateczny moment na zwrócenie się Boga Ojca, pomijając w swej modlitwie Chrystusa? Warto się nad tym zastanowić.

Jest jeszcze jeden element, w tej historii, który pokazuje, że doprawdy Szczepan się modlił i uważał Jezusa za swego Boga, zwróćmy na jego ostatnie słowa na tej ziemi:

„A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział, skonał.”

Gdyby Jezus nie był Bogiem, te słowa można by uznać za daremne czy wręcz za fałszywe, ponieważ jak dobrze wiemy z Pisma, tylko Bóg może odpuszczać grzechy, skoro więc Szczepan wołał do Chrystusa, aby ten nie policzył czynu ukamieniowana jego winowajcom, czyli żeby im ten grzech odpuścił, musiał wierzyć, że On ma taką moc.

Wielokrotnie w Słowie Bożym znajdujemy sytuacje, kiedy Jezus odpuszcza ludziom grzechy, a kiedy to czyni wielu się na to oburza mówiąc np.: ‚Czemuż ten tak mówi? On bluźni. Któż może grzechy odpuszczać oprócz jednego, Boga?’ Ewangelia Marka 2:7

Dlaczego tak raptownie i gwałtowanie reagowali na słowa Jezusa? Oni bardzo dobrze zdawali sobie sprawę z tego, że dokonując czynu odpuszczania ludzkich grzechów, Jezus musi uważać się za Boga, lub Nim być, gdyż nikt inny poza Bogiem nie ma takiej władzy i mocy, aby odpuszczać ludziom ich grzechy!

Podsumowując temat i odpowiadając na pytanie postawione przez autora strony: ‚Czy Szczepan modli się do Jezusa jako Boga?’ możemy stanowczo i jednoznacznie odpowiedzieć, że tak, Szczepan modlił się do Jezusa jako Boga, gdyż wierzył w Niego i wyznawał Go i służył Mu jako Panu i Boga, dlatego nawet w obliczu śmierci nie zaparł się Jego, bo wiedział, że nawet jeśli umrze to żyć będzie na wieki dzięki Chrystusowi, który obdarowuje życiem wiecznym wszystkim, którzy Mu prawdziwie ufają i werzą!

A ciebie, ile twoja wiara kosztuje i czy jesteś gotowy dziś uwierzyć w Jezusa jako Pana i Boga?

Biblia a Trójca

„Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.” List do Filipian 2:9-11

Większość ludzi nazywających się chrześcijanami uznaje i wierzy, że Bóg jest jeden i tu nie ma żadnej dyskusji czy niezgody:

” Słuchaj, Izraelu! PAN, nasz Bóg, PAN jest jeden.” Ks. Powt. Prawa 6:4

„…nie ma żadnego innego Boga oprócz jednego.” 1 list do Koryntian 8:4

„…Bóg jest jeden” List do Galatów 3:20

Jednak cały spór i zamieszanie zaczynają się dopiero wtedy, kiedy wyznajemy zgodnie z nauką Pisma Świętego, że:

Jest jeden Bóg, ale w trzech osobach – Ojciec jest Bogiem, Syn Boży Jezus Chrystus jest Bogiem i Duch Święty jest Bogiem. Nas umysł nie jest w stanie tego objąć, aby zrozumieć, że może być jeden Bóg, ale w trzech różnych osobach. Ojciec nie jest Synem ani Duchem, Syn nie jest Ojcem ani Duchem, a Duch Święty nie jest ani Ojcem ani Synem, a mimo to są jedno.

Ta właśnie kwestia powoduje napięcia i rozłamy, bo są grupy ludzi, którzy nie wierzą w boskość Jezusa ani Ducha Świętego i dlatego nie oddają im należnej czci oraz chwały jako Bogu jedynemu.

Dla mnie osobiście ta sprawa jest jasna, że nie można być ani chrześcijaninem, ani dzieckiem Bożym ani zbawionym człowiekiem, którego imię jest zapisane w Księdze Żywota bez wiary w jedynego Boga będącego w trzech osobach! Nie ma takiej opcji, Biblia to wyklucza. Jeśli ktoś nie wierzy, że Chrystus jest Bogiem nie ma szans na niebo. Tak samo ta kwestia wygląda, jeśli ktoś nie wierzy, że Duch Święty jest Bogiem, nigdy nie ujrzy Królestwa Bożego, ale raczej jeziora siarki. Wiem mocne słowa, ale to nie jest zabawa, ale walka o ludzkie dusze, które diabeł chce zobaczyć u siebie w piekle, dlatego nie ma co owijać w bawełnę i należy głosić prawdę, biblijną prawdę, bo tylko przez słuchanie Słowa Bożego przychodzi prawdziwa wiara, a tylko „Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.” 2 List do Tymoteusza 3;16-17

Przejdźmy więc do wersetów, które pokazują, że jest jeden Bóg w trzech osobach.

Trójca składa się (jeśli można tak powiedzieć) z trzech osób:

” Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa;” Księga Rodzaju 1:26

„Wtedy PAN Bóg powiedział: Oto człowiek stał się jak jeden z nas, znający dobro i zło.” Księga Rodzaju 3:22

„A teraz Pan BÓG posłał mnie, i jego Duch” Księga Izajasza 48:16

„Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.” 2 list do Koryntian 13:14

„Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;” Ewangelia Mateusza 28:19

dlatego też w niektórych z powyższych wersetów jest użyte hebrajskie imię Boga Elohim w liczbie mnogiej.

Przypatrując się bliżej tym wersetom wyraźnie widać, że Biblia rozróżnia od siebie trzy osoby boskie. Popatrzmy też na jeszcze inne wersety, które ukazują tą kwestię jeszcze mocniej.

„Duch Pana BOGA jest nade mną, bo PAN mnie namaścił, abym głosił dobrą nowinę cichym, posłał mnie, abym opatrzył rany skruszonym w sercu, abym zwiastował uwięzionym wyzwolenie, a związanym otworzenie więzienia;” Księga Izajasza 61:1

Kiedy Syn mówi o Duchu Świętym i Bogu, nie mówi o jednej i tej samej osobie, ale o dwóch rożnych, będących wraz z Nim jednym Bogiem.

„A gdy Jezus został ochrzczony, zaraz wyszedł z wody, a oto otworzyły mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego na niego. I rozległ się głos z nieba: To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie.” Ewangelia Mateusza 3:16

W tym cytacie można dokładnie dostrzec trzy osoby, kiedy Bóg Jezus zostaje ochrzczony przez Jana Bóg Duch Boży w postaci gołębicy stępuje na Niego, a Bóg Ojciec proklamuje z nieba swoje upodobanie w swym Synu.

” A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki; Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna.” Ewangelia Jana 14:16

Jezus tutaj zapowiada, że będzie prosił Ojca o posłanie Pocieszyciela Ducha prawdy, co również wskazuje na to, że Bóg jest jeden, lecz w trzech osobach i nasz Pan je tu rozróżnia.

Każda z tych trzech osób, jak już wspomniałem wcześniej, jest Bogiem.

Ojciec jest Bogiem:

„Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.” List do Rzymian 1:7

„według powziętego z góry postanowienia Boga, Ojca, poświęconych przez Ducha ku posłuszeństwu i pokropieniu krwią Jezusa Chrystusa:” 1 List Piotra 1:2

„jeden Bóg i Ojciec wszystkich” List do Efezjan 4:6

„wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec,” 1 list do Koryntian 8:6

Syn Boży Jezus Chrystus jest również Bogiem:

„Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami” Ewangelia Mateusza 1:23

Jezus będąc Bogiem przyszedł na świat w cele, które mu Ojciec przysposobił i w ten sposób właśnie Bóg zawitał fizycznie na świat.

„A Jezus, ujrzawszy wiarę ich, rzekł paralitykowi: Synu, odpuszczone są grzechy twoje. A byli tam niektórzy z uczonych w Piśmie; ci siedzieli i rozważali w sercach swoich: Czemuż ten tak mówi? On bluźni. Któż może grzechy odpuszczać oprócz jednego, Boga?” Ew. Marka 2:5-7

Oczywistym jest, że Jezus nie był bluźniercą czy kłamcą czynią się Bogiem, który odpuszcza grzechy, ale po prostu był i jest Bogiem, dlatego ma możliwość, władzę oraz moc to czynić.

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo…A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.” Ew. Jana 1:1/14

Jezus będąc Bogiem był od zawsze, i też, kiedy Bóg stworzył niebo i ziemię, a później przyjąć ludzkie ciało i zamieszkał pośród nas.

„Dlatego też Żydzi tym usilniej starali się o to, aby go zabić, bo nie tylko łamał sabat, lecz także Boga nazywał własnym Ojcem, i siebie czynił równym Bogu.” Ew. Jana 5:18

Jak ten werset ukazuje, Jezus twierdził, że jest Bogiem, i tak samo to rozumieli Żydzi, którzy chcieli Go za to zabić, a Jan w swej Ewangelii nie stara wyprowadzać nas z błędu, że jednak oni Chrystusa źle zrozumieli.

„Potem rzekł do Tomasza: Daj tu palec swój i oglądaj ręce moje, i daj tu rękę swoją, i włóż w bok mój, a nie bądź bez wiary, lecz wierz. Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój.” Ew. Jana 20:27

Tomasz wyznaje Jezusa nie tylko swoim Panem, ale również Bogiem, a sam Chrystus go nie koryguje, bo wiedział, że jego słowa mówią o Nim prawdę, iż jest prawdziwym Bogiem.

„Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu,” List do Filipian 2:5:6

Jezus będąc Bogiem uniżył się, stając się człowiekiem, dając nam samym przykład jak i my mamy postępować, aby się nie wywyższać, ale żyć w pokorze wobec Boga i ludzi.

„(Jezus) On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia. Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone,” List do Kolosan 1:15-16

To bardzo ważna deklaracja Pawła, który po prostu mówi nam, że Jezus istniał zanim wszystko zostało stworzone, a sam będąc Bogiem jest właśnie stworzycielem świata,

„Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.” List do Kolosan 2:9

Paweł oznajmia jasno, że w Jezusie jest pełnia Boga.

„Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali wiarę równie cenną jak nasza, dzięki sprawiedliwości naszego Boga i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.” 2 List Piotra 1:1

Piotr podobnie jak Paweł jasno i wyraźnie odnosi się do Chrystusa jako Boga i Zbawiciela. Tylko Bóg pozbawionym grzechu, cały święty może być Zbawicielem świata, gdyż tylko baranek bez skazy mógl być zabity i złożony w ofierze na krzyżu za nasze grzechy i odkupić nas swoją drogocenną krwią. Gdyby Chrystus był tylko stworzeniem, nigdy Jego ofiara nie mogłaby być doskonała i odkupiająca nas z więzów śmierci i grzechu.

„Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest. Wtedy porwali kamienie, aby rzucić na niego, lecz Jezus ukrył się i wyszedł ze świątyni.” Ew. Jana 8:58/59

Dlaczego Żydzi porwali kamienie, żeby Chrystusa zabić? Bo bardzo dobrze wiedzieli, że słowa ‚Jam jest’ odnoszą się do samego Boga, a pochodzą z Pism, które znali, gdzie opisane było objawienie Boga Mojżeszowi, który również usłyszał od Niego podobne słowa ‚Jestem, który jestem.‚ Księga Wyjścia 3:14 Czy Pan Jezus użyłby słów, które były uważane za bluźniercze, gdyby faktycznie nie był Bogiem?

„Toteż gdy go ujrzałem, padłem do nóg jego jakby umarły. On zaś położył na mnie swoją prawicę i rzekł: Nie lękaj się, Jam jest pierwszy i ostatni, i żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła.” Apokalipsa (Objawienie) 1:17/18

Porównajmy ten werset z wersetem z Izajasza 44:6 „Tak mówi Pan, Król Izraelski i jego Odkupiciel, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga.”

Bóg, który objawił się Izraelowi był pierwszy i ostatni i tak samo o sobie mówi nasz Pan Jezus, utwierdzając nas w tym, że On jest tym samym prawdziwym Bogiem, który czynił cuda i doświadczał Izraela.

„I kamienowali Szczepana, który się modlił tymi słowy: Panie Jezu, przyjmij ducha mego. A padłszy na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im grzechu tego. A gdy to powiedział, skonał.” Dzieje Apostolskie 7:59/60

Szczepan modlił się do Jezusa, i gdyby Chrystus nie był Bogiem, to uznane by to było za bałwochwalstwo, a nigdzie Biblia tego czynu tak nie przedstawia, bo wiemy, że Szczepan był mężem świętym i pełnym Ducha i żył zgodnie z przykazaniami Bożymi, które pouczają, że modlić się wolno tylko do Boga.

„Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.” Dzieje Apostolskie 20:28

W innych tłumaczeniach jest ‚kościół Pański’, ale po przestudiowaniu sporej liczby wersetów, nie powinno być wątpliwości, że Jezus jest Bogiem, który nabył swój kościół własną krwią.

Duch Święty jest także Bogiem:

Wszystkie cztery atrybuty Boskie (wieczność, wszechobecność, wszechwiedza i wszechmoc) są przypisane Duchowi Świętemu.

Wieczność: „To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?” List do Hebrajczyków 9:14

Wszechobecność: „Dokąd ujdę przed twoim duchem? Dokąd ucieknę przed twoim obliczem? Jeśli wstąpię do nieba, jesteś tam; jeśli przygotuję sobie posłanie w piekle, tam też jesteś. Gdybym wziął skrzydła zorzy porannej, aby zamieszkać na krańcu morza; I tam twoja ręka prowadziłaby mnie i twoja prawica by mnie podtrzymała” Księga Psalmów 139:7-9

Wszechwiedza: „Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga. Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego.” 1 list do Koryntian 2:10-11

Wszechmoc: „A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.” Ewangelia Łukasza 1:35

Poza tym znajdujemy w Biblii opisy działania Ducha Świętego, które są możliwe tylko dla samego Boga jak choćby stworzenie:

„Duch Boży stworzył mnie, tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie.“Księga Hioba 33:4

„Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.” Księga Psalmów 104:30

Udzielania życia:

„Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.” Ewangelia Jana 6:63

„A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.” List do Rzymian 8:11

Boże proroctwa są przypisane autorstwu Duch Świętego:

„Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.” 2 List Piotra 1:21

„Duch Pana przemawia przeze mnie, A słowo jego jest na języku moim. Rzekł Bóg Izraela, przemówiła do mnie opoka Izraela: Kto sprawiedliwie panuje nad ludźmi, Kto panuje w bojaźni Bożej,” 2 Księga Samuela 23:2 6:2-3

Należy też podkreślić, że są wersety w ST, które odnoszą się do Boga Jahwe jako podmiotu, a w NT odnoszą się do Ducha Świętego, o to przykład:

„Potem usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo poślę i kto nam pójdzie? Wtedy odpowiedziałem: Oto jestem, poślij mnie. A on powiedział: Idź i powiedz temu ludowi: Słuchajcie uważnie, ale nie rozumiejcie, patrzcie uważnie, ale nie poznawajcie. Zatwardź serce tego ludu, uczyń jego uszy ciężkimi do słuchania i zaślep jego oczy, aby nie widział swoimi oczami, nie słyszał swoimi uszami i nie zrozumiał swoim sercem, aby nie nawrócił się i nie był uzdrowiony.” Księga Izajasza 6:8-11

Izajasz tutaj jednoznacznie nam oznajmia, że to Pan Bóg Jahwe mówił do niego, ale w Dziejach Apostolskich 28:25-27 mamy bezpośrednie odniesienie do tego fragmentu i w nim Paweł stwierdza, że to Duch Święty był przemawiającym: „Poróżnieni ze sobą rozeszli się, gdy Paweł powiedział to jedno: Słusznie Duch Święty powiedział przez proroka Izajasza do naszych ojców: Idź do tego ludu i mów: Słuchając, będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie, i patrząc, będziecie widzieć, ale nie zobaczycie. Utyło bowiem serce tego ludu, stępiały ich uszy i zamknęli swe oczy, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli i nie nawrócili się, i żebym ich nie uzdrowił.”

Wyraźnie więc widzimy, że to co było przypisane w ST Bogu Jahwe jest w NT przypisane Duchowi Świętemu. A tutaj jeszcze jeden przykład.

„A rano ujrzycie chwałę PANA, usłyszał bowiem wasze szemrania przeciw PANU. A my, czym jesteśmy, że szemrzecie przeciwko nam?” Księga Wyjścia 16:7

Izrael szemrał przeciwko Panu Bogu Jahwe, a w List do Hebrajczyków 3:7-9 gdzie jest bezpośrednie odniesienie do tego zdarzenia czytamy: „Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos; Nie zatwardzajcie waszych serc jak podczas rozdrażnienia, w dniu próby na pustyni; Gdzie mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie i doświadczali, i oglądali moje dzieła przez czterdzieści lat„.

To szemranie Izraela opisane przez Mojżesza było przeciw Bogu Jahwe, ale autor listu do Hebrajczyków już mówi nam, że to szemranie było przeciwko Duchowi Świętemu. Czy to jest jakąś sprzeczność? Ale oczywiście, że nie gdyż, Pan Bóg jest jeden w trzech osobach, więc kiedy Biblia naucza w jednym miejscu o Bogu Ojcu, a w drugim o Jezusie czy Duchu, to mówi o tym samym jedynym prawdziwym Bogu, będacym w trzech osobach Stwórcy nieba i ziemi.

Pamiętajmy też, że Duch Święty to nie jest żadna bezosobowa siła czy moc jak Go przedstawiają np. Świadkowie Jehowy!

” I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.” List do Efezjan 4:30

Czy siła lub moc może być zasmucona?

” A różne są dary, lecz ten sam Duch. Różne też są posługi, lecz ten sam Pan. I różne są działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich. A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.” 1 list do Koryntian 12:4-7

Duch Święty ma wolę, aby sprawiać co chce, a siła czy moc nie mają takiej możliwości.

„Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga. Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego.” 1 list do Koryntian 2:10-11

Duch bada, wie o rzeczach, bo jest osobą i używa swego umysłu. Czy siła lub moc może rozumieć, poznać lub wiedzieć cokolwiek?

„Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.” 2 list do Koryntian 2:13

Czy można mieć społeczność z mocą albo siłą? Absolutnie nie, Duch Święty jest więc osobą tak samo jak Ojciec i Jezus Chrystus, z którą wierzący mają społeczność.

Na koniec chyba najważniejszy fragment z Pisma, jasno potwierdzający fakt, że Duch Święty jest Bogiem:

„I rzekł Piotr: Ananiaszu, czym to omotał szatan serce twoje, że okłamałeś Ducha Świętego i zachowałeś dla siebie część pieniędzy za rolę? Czyż póki ją miałeś, nie była twoją, a gdy została sprzedana, czy nie mogłeś rozporządzać pieniędzmi do woli? Cóż cię skłoniło do tego, żeś tę rzecz dopuścił do serca swego? Nie ludziom skłamałeś, lecz Bogu. Ananiasz zaś, słysząc te słowa, upadł i wyzionął ducha. I wielki strach ogarnął wszystkich, którzy to słyszeli.” Dzieje Apostolskie 5:3-5

Ananiasz skłamał Duchowi Świętemu, i jest tu wyraźnie powiedziane, że skamlał on nie człowiekowi, ale samemu Bogu. Kłamał Duchowi, który jest nazwany Bogiem.

Podsumowując temat Ducha Świętego, poprzez studiowanie Biblii dochodzimy do jasnego wniosku, że Duch Święty jest również Bogiem. Czyni i robi rzeczy, które są możliwe tylko dla samego Boga, posiada również boskie atrybuty, które nikt poza samym Bogiem nie posiada.

Mamy więc trójjedynego Boga, czyli Bóg jest jeden w trzech osobach, które są sobie podporządkowane. Pismo Święte naucza, że Duch Święty jest podporządkowany Ojcu i Synowi, a Syn jest podporządkowany Ojcu. Ta relacja wewnętrzna nie neguje bóstwa żadnej Osoby Trójcy ani nie sprawia, że któraś z tych osób jest większym Bogiem lub mniejszym Bogiem, ale sprawia, że z tych osób wykonuje inne zadanie.

Warto może w tym miejscu zwrócić uwagę na pewien ciekawy fakt. Jak dobrze wiemy nasz przeciwnik szatan stara się ze wszystkich swych sił podrobić to wszystko co Bóg czyni. Nie tylko to, on chce się stać jak sam Bóg, dlatego starał się zasiąść nawet na Bożym tronie, za co spotkała go kara, wyrzucenie z nieba i oczekiwanie wiecznego potępienia i wiecznej męki za ten bunt. Szatan nie mając wiele czasu postanowił podrobić Trójcę i sam przybiera postać triady, ukazując się w trzech postaciach smoka, bestii i fałszywego proroka.

„I widziałem trzy duchy nieczyste jakby żaby wychodzące z paszczy smoka i z paszczy zwierzęcia, i z ust fałszywego proroka;” Objawienie 16:13

Dla kogoś, kto jest przeciwny nauczaniu o istnieniu jednego Boga w trzech osobach, ten argument o szatańskiej triadzie będzie wykorzystany do tego, żeby właśnie tą biblijną naukę o Trójcy podważyć. Kiedy jednak przypatrzymy się bliżej temu, jakie określenia przybiera szatan według Biblii, jak jest nazywamy, to łatwo dostrzeżemy, że on stara się naśladować Boga we wszystkim, nawet w nazewnictwie podobnym do osób Bożych. Oto kilka przykładów:

„bóg tego świata” (2Kor 4:4), „władca tego świata” (J 12:31), „ojciec kłamstwa” (J 8:44), „dzieci diabła” (1J 3:10), „anioł światłości” (2Kor 11:14), „tron szatana” (Ap 2:13)

Bardzo podobne nazewnictwo używane przy Panu Bogu tylko, że kiedy coś dotyczy diabła, to zawsze to jest w negatywny znaczeniu, gdyż on jest przeciwnością Pana Boga i nie ma w nim żadnego dobra.

„A Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów;” 1 List do Tymoteusza 4:1

Nauka o tym, że Jezus Chrystus ani Duch Święty nie jest Bogiem, uważam właśnie za taką odstępną naukę, naukę demonów, bo tylko im zależy na tym, żeby ludzie nigdy nie doszli do poznania prawdy i byli zbawieni. To diabeł będąc ojcem kłamstwa zaciemnia umysły ludzkie, by odrzucili Jezusa Chrystusa jako Pana i Boga i zamknęli swoje serca na prawdę przynoszoną przez Duch Świętego, bo on dobrze wie, że taki grzech nie będzie nigdy nikomu odpuszczony, gdyż odrzucając Prawdę odrzucamy łaskę zbawienia i skazujemy się na potępienie. Szatan pragnie, aby piekło było jak najbardziej zaludnione, chce zwieść jak największą liczbę dusz – nie daj się mu i biegnij w stronę Chrystusa.

Zachęcam każdego z nas, aby z modlitwą i społecznością z Duchem Świętym szukał prawdy w Słowie Bożym, bo bez poznania tej prawdy nie możemy być zbawieni. Bóg jest Bogiem prawdy i tą prawdę o sobie objawia każdemu kto pragnie.

Modlę się „Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;” List do Efezjan 1:17

Jeden Bóg w trzech osobach.

‚Trójca Święta to wymysł, bo Biblia nie naucza o jednym Bogu w trzech osobach. Biblia mówi, że jest Jeden Bóg, dlatego Duch Święty nie jest Bogiem tak samo jak Jezus Chrystus nie jest Bogiem. Nie ma Trójjedynego Boga w Słowie.’ Zapewne wiele razy słyszeliście takie głośno wygłaszane tezy i ludzi, którzy rozpowszechniają tą naukę, do których zaliczyć można choćby Świadków Jehowy czy Antytrynitarian.

Zanim przejdę dalej, w jednym trzeba się z nimi zgodzić, w Piśmie Świętym nie występuje słowo ‚Trójca’, ale cała reszta jest fałszywą nauką niezgodną z Biblią. Przyjrzyjmy się bliżej temu czego nauczają oni na temat ‚Trójcy’.

Antytrynitarianie mówią, że ‚Trójca nie jest Bogiem, o którym uczy Biblia. Nie znajdziemy w Piśmie Świętym nauki o jednym Bogu w trzech osobach, nauki o współistotności Syna z Ojcem czy nauki o równości rzekomych trzech osób Ojca, Syna i Ducha Świętego…Pismo Święte naucza, że jest jeden Bóg i Ojciec Jahwe, który jest ponad wszystkim. (Efezjan 4:6),Jezus Chrystus jest pierworodnym Synem Bożym podległym Ojcu, Duch Święty jest przejawem działania Boga, jego stwórczą mocą i siłą, którą potrafił oddziaływać na ludzi.” -blog.antytrynitarianie.pl

Świadkowie Jehowy wyznają bardzo zbliżone nauki do Antytrynitarian. Podobnie jak ich założyciel Charles Taze Russell, który powiedział ‚Ja nie mogę znaleźć żadnych odnośników do Trójcy w Biblii’, nie znajdują w Słowie istnienia jedynego Boga w trzech osobach, co powoduje, że nie czczą Jezusa jako Boga wszechmocnego, bo jest On dla nich tylko pierwszym stworzeniem, który jako jedyny został stworzonym bezpośrednio przez Boga, a Duch Święty jest tylko czynną siłą Boga.

Jak na dłoni widać, że te fałszywe kulty, nie tylko nie wierzą w trójedność Boga, ale też nie uznają Jezusa ani Ducha Świętego za Boga. Jezus został według nich zrodzony czy stworzony, a Duch Święty nie jest osobą, ale jest raczej mocą pozbawioną osobowości, czyli nauka ducha antychrysta całkowicie sprzeczna ze Słowem Bożym. Odrzucając którąkolwiek z osób ‚Trójcy’, odrzucasz samego Boga, bo Bóg jest jeden w trzech osobach. Można by pokazać całkiem sporo miejsc w Biblii gdzie naucza ona, że Jezus jest Bogiem tak samo jak Duch Św., że każda z tych osób jest rozróżniona jedna od drugiej oraz tego, że są jednym Bogiem.

Zapewne wielu z nas zajęło by trochę czasu aby to wszystko udowodnić i pokazać w Słowie, dlatego postanowiłem dziś wyszczególnić jeden fragment, który nie pozostawia złudzeń co do tego, że jest istnieje jeden Bóg w trzech osobach i każda z tych osób jest Bogiem w jednym. Łatwo go zapamiętać i używać w czasie rozmów na temat trójjedności naszego Boga.