Wiele małżeństwie się rozpada, bo nie ma fundamentu jakim jest Chrystus i nie korzysta z łaski Bożej danej nam przez Boga. Brakuje też w małżeństwach oparcia się o Słowo Boże i wzajemnego przebaczenia, gdyż często małżonkowie zamiast pracować najpierw nad sobą, to obwiniają swoją drugą połówkę o niepowodzenia i konflikty.
Biblia to nie bajka, zapoznaj się z jej nauką, a może zbawienie stanie się i twoim udziałem już dziś.
„Na obu brzegach potoku będą rosły różne drzewa owocowe; liść ich nie więdnie i owoc się nie wyczerpie; co miesiąc będą rodzić świeże owoce, gdyż woda dla nich płynie ze świątyni. Owoc ich jest na pokarm, a liście ich na lekarstwo.”
„Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów.”
Gdyby chrześcijanie codziennie używali takiego weryfikatora w kwestii swej wiary i tego co słyszą ich uszy, to znacznie zmniejszyłaby się liczba fałszywych nauczycieli, proroków, kościołów, sekt itp. Dziś jednak łatwo padają ofiarą duchowego oszustwa, bo ich życie nie opiera się na Słowie Bożym, jedynym nieomylnym źródłem Bożego objawiania, lecz na ludzkiej nauce, która często karmi ciało, ale nie ducha. Sprawdzaj jak się rzeczy mają z Biblią od dziś!
„Gdy więc Jezus zobaczył matkę i ucznia, którego miłował, stojącego obok, powiedział do swojej matki: Kobieto, oto twój syn. Potem powiedział do ucznia: Oto twoja matka. I od tej godziny uczeń ten wziął ją do siebie.”
To bardzo znany fragment Pisma z Ewangelii Jana, który od wieków jest używany przez Kościół katolicki, jako argument na to, że Maria jest matką Kościoła i wierzących. Bardzo ciekawie przeanalizował kiedyś ten fragment Biblii Walter Martin. Warto się z tym zapoznać i używać jako argument na tę niebiblijną naukę Kościoła katolickiego.
„Jan 19:26 – Maria pojawia się ponownie, tym razem Pan Jezus Chrystus spojrzał na nią i powiedział ‚Niewiasto, oto syn twój!’, później popatrzył na Jana Apostoła i rzekł ‚Oto matka twoja!’. I od tego dnia Jan wziął ją do swego domu i opiekował się nią. Dlaczego? Dlaczego nie wysłać ją do jej własnych dzieci? Gdyż wielu z jej własnej rodziny nie wierzyło, dlatego Jezus wysłał ją do wierzących…Jezus wysłał Marię do Jana, dlaczego? Ponieważ Jezus wiedział, że Jan przeżyje wszystkich i Jan przeżył wszystkich – umarł między 94 a 100 AD. W tym czasie wszyscy inni byli już martwi, włączając w to Marię. Zapisałby gdzieś w swoich listach, gdzieś w swej Ewangelii, zaiste w Objawieniu w ostatniej księdze, to zdumiewające wydarzenie, że matka Jezusa została zachowana od śmierci, czy też została z ciałem i duszą wzięta do nieba. Jan w ogóle o tym nie wspomina, pierwotny Kościół w ogóle o tym nie wspomina. Jest to nieznana doktryna aż do momentu wyewoluowania z katolickiej teologii. Tak więc biblijna Maria umarła. Biblijna Maria będzie wzbudzona do fizycznej nieśmiertelności w czasie zmartwychwstania. To zepsucie zostanie przemienione w nieskazitelność, a ta śmiertelność w nieśmiertelność, a śmierć, która pochłonęła Marię i ludzkość, zostanie pochłonięta przez życie.”
Biblia to nie bajka, zapoznaj się z jej nauką, a może zbawienie stanie się i twoim udziałem już dziś.
„Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa. Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w kraju Synear i tam się osiedlili. I mówili jeden do drugiego: Nuże, wyrabiajmy cegłę i wypalajmy ją w ogniu! I używali cegły zamiast kamienia, a smoły zamiast zaprawy. Potem rzekli: Nuże, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy nie rozproszyli się po całej ziemi! Wtedy zstąpił Pan, aby zobaczyć miasto i wieżę, które budowali ludzie. I rzekł Pan: Oto jeden lud i wszyscy mają jeden język, a to dopiero początek ich dzieła. Teraz już dla nich nic nie będzie niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego! I rozproszył ich Pan stamtąd po całej ziemi, i przestali budować miasto. Dlatego nazwano je Babel, bo tam pomieszał Pan język całej ziemi i rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi.”
„Ci zaś, którzy są w ciele, Bogu podobać się nie mogą.” Rz 8:7
Jedną z najbardziej niepokojących prawd o grzechu człowieka jest to, że jest on wyrazem lub manifestacją jego wrogości, nieprzyjaźni, a nawet nienawiści do Boga. Aby zrozumieć tę prawdę, musimy najpierw zbadać przyczynę tego. Dlaczego człowiek jako istota zależna, miałby żywić taki antagonizm wobec nieskończenie dobrego Boga? Zgodnie z Pismem, dzieje się tak dlatego, że upadły człowiek jest istotą zepsutą moralnie, która kocha nieprawość i żąda autonomii (stanu wolności i samokontroli), aby czynić to, co słuszne w jego własnych oczach. (1) W konsekwencji nienawidzi także Boga, który jest sprawiedliwy oraz nienawidzi Jego prawa, które jest wyrazem tej sprawiedliwości. (2) Tak więc, jak uczy nas nasz tekst, człowiek nie może być posłuszny ani podporządkowywać się prawu Bożemu, ponieważ nie chce, i nie może tego robić, ponieważ nienawidzi Boga. Problemem nie jest wolna wola, ale zła wola. Upadły człowiek tak nienawidzi Boga, że nie podda mu się, nawet jeśli prowadzi to do wiecznej zagłady.Głoszący ewangelie musi naciskać te prawdy na ludzi. Grzech jest tylko symptomem znacznie ciemniejszej wewnętrznej choroby – zepsutego serca, które kocha zło i jest wrogie suwerennym nakazom prawego Boga. Wszystkie reguły i reformy religijne każdej instytucji kościelnej razem wzięte nie mogą zmienić człowieka wewnętrznie ani usunąć wrogości z jego serca. Sprawa człowieka jest beznadziejna, jeśli nie liczyć autentycznego dzieła ewangelii, wiernie głoszonej, której towarzyszy regenerująca moc Ducha Świętego.”
(1) Rz 3:12,Iz 64:6, Hi 15:16, Sdz 17:6 Prz 14:12
(2) Rz 1:30
* źródło „The Gospel’s power & message” Paul Washer
Biblia to nie bajka, zapoznaj się z jej nauką, a może zbawienie stanie się i twoim udziałem już dziś.
„Fakt, że większość ludzi jest niewzruszona wiadomością o nadchodzącym sądzie, może nas tylko doprowadzić do jednego z następujących wniosków. Po pierwsze, sumienie jest wypalone, a oni wierzą, że to wszystko jest mitem. Po drugie, uważają się za bardziej prawych niż są. Po trzecie, myślą, że Bóg jest mniej sprawiedliwy niż jest. Po czwarte, po prostu nie znają takich tematyki, ponieważ ewangelicka ambona rzadko głosi je w sposób klarowny. Jako kaznodzieje ewangelii musimy głosić sprawiedliwość Bożą, a tym samym ujawniać nieprawość i udowadniać, że najmniejsze odstępstwo od Jego doskonałego standardu zarówno dyskwalifikuje, jak i potępia. Ludzie muszą wiedzieć, że wystarczył tylko jeden akt niesprawiedliwości ze strony naszych pierwszych rodziców, aby potępić wszystkich ludzi i wrzucić świat w pozornie nieodwracalny chaos. (1) Dopiero wtedy zdadzą sobie sprawę, że niezliczone akty niesprawiedliwości dyskwalifikują ich z jakiejkolwiek korzystnej relacji z Bogiem, opartej na ich własnej cnocie i zasługach. Zapytani przez niewierzący świat, co ludzie muszą robić, aby mieszkać w obecności Boga, nasza odpowiedź powinna być dokładna i konkretna. Jeśli człowiek szuka relacji z Bogiem, wtedy Bóg wymaga od niego tylko jednej rzeczy: aby prowadził życie w absolutnej moralnej doskonałości, bez skazy i niepowodzeń w każdej chwili każdego dnia swojego życia. (2) Kiedy nasi słuchacze przyznają, że coś takiego jest niemożliwe, wówczas wskazujemy im Chrystusa.”
(1) Rz 5:12-19
(2) Myśl pastora Michaela Druhama z Oak Grove Baptist Church
*żródło ‚The Gospel’s power&message’ – Paul Washer
Jak zawsze najlepiej uczyć się od Chrystusa, który kochał ludzi, ale nigdy nie poszedł na kompromis, lecz zawsze głosił prawdę ewangelii, nawet gdy ludzi odwracali się od Niego, bluźnili Mu, zostawiali Go samego czy też szydzili z Niego. Prawdę zachował do samego końca, nawet kiedy gwoździe przebijały Jego ciało na krzyżu. Żyjmy zawsze Prawdą!
Biblia to nie bajka, zapoznaj się z jej nauką, a może zbawienie stanie się i twoim udziałem już dziś.
„Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa. Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w kraju Synear i tam się osiedlili. I mówili jeden do drugiego: Nuże, wyrabiajmy cegłę i wypalajmy ją w ogniu! I używali cegły zamiast kamienia, a smoły zamiast zaprawy. Potem rzekli: Nuże, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy nie rozproszyli się po całej ziemi! Wtedy zstąpił Pan, aby zobaczyć miasto i wieżę, które budowali ludzie. I rzekł Pan: Oto jeden lud i wszyscy mają jeden język, a to dopiero początek ich dzieła. Teraz już dla nich nic nie będzie niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego! I rozproszył ich Pan stamtąd po całej ziemi, i przestali budować miasto. Dlatego nazwano je Babel, bo tam pomieszał Pan język całej ziemi i rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi.”
tylkoJezus 