‚Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga. Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny; Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił. Bóg spogląda z niebios na ludzi, Aby zobaczyć, czy jest kto rozumny, Który szuka Boga. Wszyscy odstąpili, wspólnie się splugawili, Nie ma, kto by dobrze czynił, nie ma ani jednego’ (Ps 53:2-4)
Głupi ten, kto odrzuca miłosierdzie, łaskę i sprawiedliwość Bożą, polegając na swej dobroci i uczynkach, uznając w swym cercu, że nie potrzebuje Boga, bo sam w sobie ma wszystko, aby prowadzić dobre życie zgodne z własnymi zasadami, kóre sam ustala, co jest dobre, a co złe. Staje się bogiem, sam dla siebie.
